Zachęta do duchowej praktyki

Padmasambhawa – ZACHĘTA DO DUCHOWEJ PRAKTYKI

przełożył:
Jacek Sieradzan

Kraków
w Roku Drewnianej Świni

Ukształtowana ogólnie z zasługi istot, a w szczególności z zasługi
tybetańskiego ludu, magiczna emanacja Pana Mańdziuśri pojawiła się jako
Trisong Detsen, bodhisattwa i król Dharmy. Z życzeniem wybudowania
świątyni Samye, Spontanicznego Spełnienia Nieograniczonych Życzeń, oraz z
zamiarem głoszenia świętej Dharmy w Tybecie, zaprosił Lopona Bodhisattwę i
przyjął ślubowania bodhisattwy, aby zademonstrować potrzebę postępowania z
oświeconą postawą przebudzonego umysłu. W celu zademonstrowania
dojrzewania i wyzwolenia przebudzonego umysłu, zaprosił Padmasambhawę,
wielkiego mistrza z Uddijany, aby udzielił inicjacji oraz w najdoskonalszy
sposób zapoznał wszystkich z podejściem i spełnieniem. [ Podejście i
spełnienie (tyb. bsnyen sgrub) to dwa aspekty praktyki sadhany,
odnoszące się w szczególności do stadium recytacji mahajoga tantry. ] Aby
zademonstrować potrzebę głoszenia i rozkwitu [nauk], zaprosił panditę
Vimalamitrę, który obrócił koło Dharmy przyczyny i skutku. Aby
zademonstrować całkowitą pełnię i spontaniczną doskonałość nauk
oświeconego ciała, mowy i umysłu, wybudował sławne Samye, Spontaniczne
Spełnienie Nieograniczonych Życzeń, i poprowadził ceremonie poświęcenia i
inwestytury. W ten sposób głosił Dharmę Buddy tutaj, w Tybecie,
sprawiając, że nauki i praktyka sutr i tantr lśniła jak wschodzące słońce.
W szczególności, wielki vidjadhara znany jako Padmasambhawa, cudowna
emanacja trzech kaji, przybył do Tybetu za sprawą mocy aspiracji i
współczucia. Dopóki Padmasambhawa przebywał w Tybecie, obdarzył Jego
Wysokość króla i innych głównych uczniów, oraz wszystkich pozostałych
ludzi, niezliczonymi głębokimi wyjaśnieniami, mającymi sprawić, aby
dojrzeli i wyzwolili się. Spośród wielu wyjaśnień, jakie przekazał mi,
Tsogyal z Kharczien, dokonałam tutaj kompilacji wszystkich jego nauk na
temat stosownego znaczenia, mających na celu zachętę do duchowej praktyki.
MAHAKARUNIKA SAMATI AH.

Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, musimy praktykować nauki, które
wyzwalają z samsary! Jeśli tego nie zrobimy, niezwykle trudno będzie nam
osiągnąć takie [ludzkie] ciało, posiadające wolności i wyposażenia.
Jak trudno jest zdobyć ciało takie jak to? Jest to tak trudne jak
wbicie ziarnka grochu, rzuconego w klasztorny mur, tak trudne jak dla
żółwia trafienie głową w jarzmo pływające na oceanie i tak trudne jak
trafienie ziarnkiem gorczycy w oczko stojącej pionowo igły.
Przyczyną tych trudności jest to, że sześć klas istot przypomina stos
ziarna. Istoty piekielne, głodne duchy i zwierzęta, przypominają dolną
połowę, półbogowie górną połowę, a bogowie i ludzie [tworzą] ledwie sam
czubek tego stosu. W porównaniu do innych klas istot, osiągnięcie ludzkiej
formy wydaje się niemożliwe. Tsogyal, spróbuj policzyć istoty sześciu
światów!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli pomimo tych trudności,
dzięki nagromadzeniu w przeszłości zasługi, udało ci się odrodzić w
ludzkiej postaci, trudno będzie ci praktykować Dharmę, jeśli nie posiadasz
wszystkich zdolności zmysłowych i jesteś głucha, ślepa czy niema. Jeśli
odrodzisz się wśród ludzi pierwotnych lub dzikich, nie będziesz miała
sposobności do praktykowania świętej Dharmy. Jeśli odrodzisz się w
rodzinie [utrzymującej] nihilistyczne, błędne poglądy heretyckich
skrajności, nie wnikniesz w nauki Buddy.
Teraz odrodziliśmy się na południowym kontynencie Dżambu, w cywilizowanej
krainie, gdzie obecne są nauki Buddy. Osiągnęliśmy to, co jest trudne do
osiągnięcia, cenne ludzkie ciało, i, podczas gdy nasze właściwości
zmysłowe są nadal nietknięte, możemy spotkać się z wzniosłymi mistrzami,
mamy możliwość wyboru tego, co chcemy robić, możemy wejść w nauki Buddy,
praktykować świętą Dharmę i towarzyszyć innym praktykującym z sanghi.
Jeśli nie zastosujemy nauk, które przynoszą wyzwolenie i oświecenie,
zmarnujemy to cenne ludzkie ciało.
Nie wracaj z pustymi rękami po tym jak dostałeś się do krainy klejnotów;
nie marnuj czasu, kiedy spotkałeś niewyczerpany skarb! Kiedy mamy
naczynie, musimy przeprawić się przez ocean; nie pozwól, aby wymknęła ci
się łódź ludzkiego ciała!
Nadszedł czas oddzielenia samsary od nirwany; z radością dołóż wszelkich
starań i praktykuj! Teraz mamy linię podziału pomiędzy szczęściem a
cierpieniem; nie planuj swego cierpienia! Teraz nadszedł czas, kiedy drogi
wiodące w górę i w dół rozdzielają się; nie skacz w otchłań niższych
światów!
Teraz nadszedł czas, aby ukazać różnice pomiędzy byciem mądrym, a głupim;
nie paplaj głupio, ani nie gap się! Teraz nadszedł czas kresu zasługi; nie
nie trać czasu i odejdź z pustymi rękami! Teraz nadszedł czas, aby
zobaczyć, kto jest wielkim, a kto niegodziwym mężczyzną czy kobietą; nie
szukaj oświecenia w zysku i sławie!
Teraz nadszedł czas, aby zobaczyć, kto jest dobrym, a kto złym
człowiekiem; odrzuć światowe wysiłki! Obecną chwilę można porównać do
jednego posiłku na sto dni; nie postępuj tak jakbyś miała dużo czasu!
Teraz nadszedł czas, kiedy zło chwilowego lenistwa przyniesie trwały
skutek; z radością wysil się w duchowej praktyce! Teraz nadszedł czas,
kiedy jeden rok wytrwałości przyniesie szczęście we wszystkich przyszłych
żywotach; pozostań niezmienny w praktyce Dharmy!
Odczuwam współczucie wobec istot, które opuszczają to życie z pustymi
rękami!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, nie wiemy, kiedy umrze to
ciało, zdobyte z tak wielkim trudem; czy będzie to jutro, czy pojutrze; nie
rób więc planów, tak jakbyś miała żyć wiecznie! Nie mamy pewności, kiedy
to ciało, pożyczka od czterech elementów, ulegnie rozpadowi; nie
przywiązuj się więc do niego zbyt naiwnie!
Narodziny nie prowadzą do niczego, oprócz śmierci; ćwicz się w tym, że
twoim przeznaczeniem jest natura nie powstawania! Spotkanie nie prowadzi
do niczego, jak tylko do rozstania; odetnij przywiązanie do znajomych!
Gromadzenie nie prowadzi do niczego innego, jak tylko opróżnienia; bądź
więc szczodra bez lgnięcia! Budowanie nie prowadzi do niczego innego, jak
tylko zniszczenia; przebywaj więc w jaskiniach i górskich odosobnieniach!
Pragnienie i ambicja nie prowadzą do niczego innego, jak tylko do bólu;
rozluźnij więc swoje pragnienia! Omamione doświadczenia nie prowadzą do
niczego innego, jak tylko do złudzeń; zniszcz dualistyczną percepcję!
Postępując w ten sposób, będziesz zawsze szczęśliwa; kto jednak słucha
pożytecznych rad?

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, mówiłem to wszystkim, ale
nikt nie słuchał. Wkrótce schwyta cię Mara Śmierci; nie ma szansy na
wyzwolenie. Kiedy zbliży się śmierć, ci, którzy nie praktykowali Dharmy,
będą tego żałować.
Lata, miesiące, dni przemijają, nie zatrzymując się nawet na sekundę. To
życie biegnie nie stając nawet na godzinę czy minutę, a potem umieramy.
Pory roku istnieją dalej, ale twoje życie się kończy i nie czeka.
Czyż nie popadasz w rozpacz, widząc jak śmierć zbliża się, podczas gdy
lata, miesiące i dni przechodzą? Jak możesz czuć się zadowolona, kiedy
wszyscy nagle i niespodziewanie umierają? Jak możesz być zadowolona, swoim
potomstwem i bogactwem, kiedy w chwili śmierci nie ma z nich żadnego
pożytku? Jak możesz czuć się tak bezpiecznie, kiedy nie towarzyszy ci nic,
oprócz pozytywnych i negatywnych czynów?
Ci, którzy nie odcięli przywiązania do konkretnej rzeczywistości i poglądu
o trwałości, są bezsensowni!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, nie ma możliwości osiągnięcia
ludzkiego ciała, jeśli przebywa się w stanach, w których brak wolności; [
Stany, w których brak wolności to: bycie istotą piekielną, głodnym
duchem lub zwierzęciem, barbarzyńcą lub długo żyjącym bogiem,
utrzymywanie błędnych poglądów; odrodzenie się w czasach, kiedy nie ma
Buddy; oraz bycie niemym. ] nie trzeba więc przypominać o konieczności
praktykowania Dharmy i osiągnięcia wyzwolenia!
Właśnie teraz mamy moc wyboru tego, co chcemy robić, a jednak ludzie
twierdzą, że nie potrafią zastosować Dharmy [w praktyce]. Zdobywszy
ludzkie ciała z wolnościami i wyposażeniami, twierdzą, że nie mają czasu
na praktykę duchową. Mogą być całkowicie zniewoleni przez jedzenie i
ubranie, a zarazem twierdzą, że nie są w stanie nawet przez rok
praktykować świętej Dharmy. Niezmordowani w samsarycznej krzątaninie,
oświadczają, że nie potrafią znieść nawet najdrobniejszych trudów w tym,
co dotyczy Dharmy. Potrafiąc znosić bez końca bolesne doświadczenia,
twierdzą, że nie są w stanie spędzić nawet jednego lata czy zimy w
szczęściu duchowej praktyki.
Wydaje się, że ludzie, którzy nie dbają o Dharmę, nie pragną szczęścia!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, rzeczą o najwyższym znaczeniu
jest to, aby wysiłek duchowej praktyki podjąć wtedy, kiedy jest się
młodym. Jeśli się zestarzejesz, możesz zapragnąć słuchać nauk, ale twoje
uszy ich nie usłyszą. Możesz zapragnąć studiować, ale twoja uwaga będzie
przytępiona, a pamięć zawodna. Możesz zapragnąć pójść za Dharmą, ale twoje
ciało nie będzie w stanie chodzić, ani siedzieć. Możesz zapragnąć
praktykować, ale moc elementów zmniejszy się i nie będziesz się mogła
skoncentrować. Możesz zapragnąć rozdać wszystko, co posiadasz, ale
kontrolę nad nimi przejęli inni. Możesz zapragnąć podjąć wysiłek, ale twój
organizm nie może się wysilić. Jeśli uraziłaś swego mistrza i
praktykujących Dharmę, to kiedy nadejdzie starość, będziesz chciała
praktykować Dharmę, ale nie będziesz w stanie. Wyrazisz życzenie: „Gdybym
tylko miała tę wolę, kiedy byłam młoda”, lecz to nie pomoże. Za późno
będzie żałować, że nie wykonywało się żadnej praktyki duchowej, kiedy była
taka możliwość.
Ludzie, którzy nie czują żadnego zainteresowania praktyką Dharmy w
młodości, nie są lepsi od głupców!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, małżeństwo i prowadzenie
życia rodzinnego, kiedy praktykuje się Dharmę wyzwolenia, przypomina bycie
zakutym w kajdany bez [możliwości] wyzwolenia. Musisz chcieć uciec, ale
zostałaś schwytana w lochu samsary, bez możliwości ucieczki. Później
możesz tego żałować, ale utoniesz w bagnie emocji, z którego nie ma
wyjścia. Jeśli masz dzieci, mogą być kochane, ale są one palem, który
przykuwa cię do samsary. Jeśli nie masz dzieci, to obawa, że twoja rodzina
wymrze, jest nawet większa. Jeśli posiadasz jakieś materialne rzeczy, na
przykład hodowlę bydła lub pole, nie będziesz mieć wolnego czasu na
praktykowanie Dharmy. Jeśli nie posiadasz [rzeczy], ból i walka z tego
powodu, że nie masz nic do jedzenia, są nawet większe. Jeśli masz służbę i
pracowników, praca kierownicza całkowicie cię wciąga. Jeśli nie
[angażujesz się w to,] twój brak siły sprawi, że inni zaczną cię
kontrolować, a ty nie będziesz mieć wolności do praktykowania Dharmy. W
ten sposób zarówno obecne życie, jak i twoja przyszłość zostaną
zniszczone.
W każdym razie, ludzie, którzy się żenią i stają się głową rodziny, sami
pogrążają się w bagnie nieszczęść, bez szansy na wyzwolenie!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, radości tego świata są
wyjątkowo niestałe, ale jeśli praktykujesz świętą Dharmę, twoje szczęście
będzie długotrwałe. Bogactwo tego świata jest nietrwałe i przemijające,
ale jeśli stale będziesz zbierać nagromadzenia [zasługi i mądrości],
będziesz naprawdę bogata. Ludzie, którzy angażują się w negatywne czyny,
są pozbawieni rozumu; ci jednak, którzy robią to, co jest pozytywne, są
rozsądni i mądrzy. Ludzie, którzy poświęcają się znaczącym naukom, są
prawi, ale ci, którzy dążą do bezsensownych zdobyczy i sławy, są
lekkomyślni i niemoralni. Światowa sława i materialne bogactwo to władcy
domu nieszczęścia; szlachetny jest ten, kto osiąga stan buddy w jednym
życiu.
Ludzie, którzy lgną do świata, nigdy nie będą mieli szansy na uwolnienie
się z samsary!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, przeszkadzające uczucia
powstają z okoliczności, a zatem ucieknij z kraju miłości i nienawiści. Z
rozproszenia powstają przeszkody, a więc utrzymuj [w umyśle] jak lek
[obraz] wzniosłego mistrza. Ubóstwo i smutek w tym życiu powstają z
uprzednich działań, a zatem żyj w odludnych pustelniach. Negatywne czyny
powstają z okoliczności; jak trucizny unikaj więc złego towarzystwa.
Błędne poglądy powodują upadki, a zatem studiuj i rozmyślaj z otwartym
umysłem. Wzloty i upadki zdarzają się każdemu, zarówno żywym, jak i
martwym, nie obwiniaj więc innych. Bez względu na to, jaka radość i
szczęście spadnie na ciebie, stanowią one rezultat twojej zasługi. Spróbuj
osiągnąć oświecenie, ponieważ masz możliwość uniknięcia odrodzenia się w
niższych światach samsary.
Ludzie, którzy żyją negatywnościami, będą długo cierpieć!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, mówiąc wprost: chwila twojej
śmierci jest nieokreślona; towarzyszy ci od chwili narodzin. Okoliczności
twojej śmierci są również niepewne; umrzesz, mimo iż tego nie planujesz.
Śmierć nigdy o tobie nie zapomni; możesz zgromadzić wszystkie bogactwa
świata, ale i tak będziesz je musiała zostawić.
Samsara nie zniknie po twojej śmierci; na nowo będziesz się włóczyć w
trzech sferach. W egzystencji samsarycznej nie ma szczęścia; nigdy nie
przekroczysz nieszczęść, bez względu na to, w którym z sześciu światów się
odrodzisz. Jak bardzo musiałaś wędrować w przeszłości, przechodząc
nieopisany ból! I będziesz nadal włóczyć się w samsarze, miotana na falach
cierpienia. Czyż nie lepiej praktykować Dharmę i odciąć łańcuch, który
wiąże cię z cierpieniem! Jeśli nie dotrzesz do suchego lądu, nie uda ci
się wyprowadzić innych poza samsarę. Wydaje się jednak, że wszyscy
praktykujący Dharmę lgną do światowych rozrywek i bez końca sami siebie
wrzucają w samsarę.
Z pomocą wolności i wyposażeń już teraz musisz odciąć więzy, jakie łączą
cię z samsarą!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli teraz nie osiągniesz
wyzwolenia, będziesz się nadal pogrążać w nieszczęściach egzystencji, bez
względu na to, gdzie się odrodzisz. Jeśli nie mieszkasz w górskim
odosobnieniu, będziesz tylko żyć w więzieniu samsary, bez względu na to,
gdzie przebywasz. Jeśli nie poświęcisz się duchowej praktyce, to bez
względu na to, co będziesz robić, będziesz tylko stwarzać negatywną karmę
dla dalszej samsary.
Jeśli nie zbierzesz dwóch nagromadzeń, to wszystko co zgromadzisz, stanie
się perfidią Mary. Jeśli nie podążysz za duchowym nauczycielem, to każdy
za kim pójdziesz, poprowadzi cię jedynie w głębszą samsarę. Jeśli nie
będziesz słuchała ustnych wyjaśnień swojego mistrza, każdy inny, kogo
będziesz słuchać, stanie się wyłącznie kimś, to pociągnie cię za sobą w
dół.
Jeśli w strumieniu twojego istnienia nie narodzą się duchowe właściwości,
to ludzie, z którymi będziesz przebywać, będą cię wspierać w czynieniu
zła. Jeśli nie urzeczywistnisz wrodzonej natury swojego umysłu, to każda
myśl jaka się w tobie pojawi, będzie tylko konceptualną myślą. Jeśli nie
będziesz kierować swoim umysłem, to cokolwiek zrobisz, będzie tylko
uwieczniać złudzenia. Jeśli nie obawiasz się samsary, to bez względu na
to, co zrobisz, będą to tylko nasiona dla [odrodzenia się] w niższych
światach.
Ludzie, którzy nie czują rozczarowania samsarą, będą bez końca cierpieć!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, nic innego nie pomoże ci,
kiedy staniesz w obliczu śmierci, zrób więc to, co ci powiem! Znajdź
mistrza, który ucieleśnia sobą nauki mahajany i otrzymaj od niego ustne
wyjaśnienia, będące ucieleśnieniem prawdziwej realizacji natury umysłu.
Poszukaj i zostań w bezpiecznym miejscu, które posiada wszystkie niezbędne
rzeczy. Praktykuj z niegasnącą pilnością. Wypełnij swoją skarbnicę
[nagromadzeniami zasługi i mądrości], nie odkładając [praktyki] z dnia na
dzień.
Dotrzymuj towarzystwa ludziom, którzy posiadają oddanie, są wytrwali i
inteligentni. Praktykuj nauki, które wprowadzą cię na ścieżkę do
wyzwolenia. Jak trucizny unikaj negatywnych czynów, które prowadzą do
[odrodzenia się w] niższych światach. Nasyć się współczuciem, korzeniem
mahajany. Za swój główny cel uznaj ćwiczenie się w pustce wolnej od pojęć.
Jeśli nie porzucisz rozproszenia, niełatwo będzie ci spełnić cokolwiek
poprzez duchową praktykę!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, czy nie słyszałaś o tym, że
twoi przodkowie umarli? Czy nie widziałaś, że twoi sąsiedzi umarli? Czy
nie zauważyłaś, że twoi krewni umierali bez względu na to, czy byli
starzy, czy młodzi? Czy nigdy nie widziałaś zwłok niesionych na pole
kremacyjne? Jak to możliwe, iż nie pamiętasz, że śmierć przyjdzie również
po ciebie? Jeśli nie poczujesz motywacji [do praktyki], czas na wyzwolenie
nigdy nie nadejdzie!
Sam korzeń pozytywnych właściwości polega na wzięciu sobie do serca
nietrwałości, tak aby nigdy nie zapominać o strachu przed śmiercią! Wśród
wszystkich pojęć, najważniejsza jest nietrwałość, a zatem nigdy się od
niej nie oddzielaj! Wiara w to, że rzeczy będą trwać, jest samym korzeniem
wszelkich negatywności, a zatem podciągnij się! Jeśli szczerze nie
weźmiesz sobie tej postawy [nietrwałości] do serca, nagromadzone zło
będzie mieć wielkość góry.
Aby to wyjaśnić: zwykli ludzie nie szukają wyzwolenia; dostojnicy są
zarozumiali i lgną do nadętego poczucia własnej godności; bogacze są
zakuci skąpstwem; ignoranci pławią się w negatywnościach; leniwi żyją w
apatii; praktykujący zwracają się ku rzeczom światowym; nauczyciele
Dharmy błądzą w ośmiu światowych dharmach; a medytujący, którym brak
oddania i pilności, gonią za celami tego życia. Wszystko to dzieje się
dlatego, że nie wzięto sobie do serca nietrwałości.
Jeśli raz, w strumieniu swego istnienia, autentycznie przyswoisz sobie
myśl o nietrwałości, to wszystkie właściwości ścieżki do wyzwolenia
nagromadzą się [wielkie] jak góra. Stwórz więc postawę nie posiadania
żadnego zadania, bez względu na to, co robisz! Stwórz postawę tego, że
światowe cele są daremne! Odrzuć bezsens tego świata!
Z hartem ducha wstąp na ścieżkę do wyzwolenia! Nie lgnij do materialnych
rzeczy! Nie skupiaj się na pięciu składnikach, tak jakby były tobą!
Zrozum, że odwrócenie się [od praktyki] to Mara! Zrozum, że obiekty
zmysłowe, których pragniesz, są oszustwem! Nigdy nie oddzielaj się od
poczucia konieczności!
Sprawy związane z tym życiem uważaj za swego wroga! Poszukaj prawdziwego
mistrza! Unikaj złego towarzystwa! Wybierz samotność górskiego
odosobnienia! Nie odkładaj swojej duchowej praktyki! Przestrzegaj ślubowań
samaja. Zmieszaj swój umysł z Dharmą!
Jeśli będziesz postępować w ten sposób, jidam obdarzy cię siddhi,
dakinie obdarzą cię błogosławieństwami, buddowie dadzą ci pewność i
wkrótce osiągniesz oświecenie; wszystko to będzie wynikiem wzięcia sobie
do serca nietrwałości.
Od przeszłości aż po dziś dzień, wszyscy buddowie i ich synowie i córki,
wszyscy vidjadharowie i siddhowie, wyzwalali się z samsary, biorąc to
sobie do serca!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli będziesz popełniać
dziesięć negatywności, spadniesz w niższe światy; dlatego żałuj [za nie] i
powstrzymaj się od nawet najdrobniejszych negatywności! Szlachetność,
która ma konceptualny cel, nie stanie się ścieżką do wyzwolenia, dlatego
wszelką duchową praktyką zajmuj się z niekonceptualnym podejściem!
Pozytywne działania stworzone w ciągu eonów, może zniszczyć jedna chwila
nienawiści, ćwicz się więc w miłości, współczuciu i oświeconej postawie
umysłu! Możesz rozumieć pustkę, ale obróci się ona w nihilizm, jeśli nie
będziesz współczujący, zrównaj więc współczucie i pustkę!
W każdym razie, niczego nie osiągniesz, jeśli nie porzucisz lgnięcia do
rzeczy jako konkretnych; nie uważaj więc swoich omamionych doświadczeń za
trwałą rzeczywistość!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli natychmiast nie
odrzucisz swojej samsarycznej egzystencji, twoja karma i przeszkadzające
uczucia jako przyczyna, z pewnością sprowadzą rezultat: odrodzenie się w
uwarunkowanym ciele. Wkrótce po takim odrodzeniu się, [doświadczysz]
bolesnej natury tego ciała. Po narodzinach, nieuchronnie nadejdą starość i
śmierć. Tuż po śmierci z pewnością nie znajdziesz innego przeznaczenia,
aniżeli odrodzenie się w którejś z sześciu klas istot.
Odrodzenie się w takiej formie spowoduje automatyczne pojawienie się
pragnienia i nieszczęść. Nie będzie ucieczki z bolesnego oceanu
karmicznych czynów, stworzonych poprzez pięć trucizn. Logiczną konkluzją
niepowodzenia ucieczki będzie nieustanne krążenie w samsarycznej
egzystencji. Aby tego uniknąć, musisz zrealizować, że twój umysł ma naturę
niepowstawania. Jeśli tego nie urzeczywistnisz, nie wyzwolisz się z
samsary!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: mówiąc ogólnie, Tsogyal, samsara nie
ma początku, ani końca, lecz ty jako jednostka musisz doświadczyć początku
i końca! W tym życiu możesz być potężna i bogata, ale i tak nie ma to
znaczenia, ponieważ musisz stąd odejść. Twoja moc, władza i możliwości
mogą być wielkie, ale i tak nie zwyciężą Mary Śmierci.
Możesz opływać w dostatki i luksusy, ale nie ogłupi to Pana Śmierci, jeśli
raz znajdziesz się w jego uścisku. Możesz mieć legiony [wojska] i ogromne
bogactwo, ale nie pojadą tam z tobą z przodu, ani z tyłu. Możesz mieć
liczne potomstwo, orszak i krewnych, ale nie będą mogli ci towarzyszyć w
następnym życiu. Możesz otoczyć się wszystkimi armiami świata, ale nie uda
ci się powstrzymać napaści narodzin, starości, choroby i śmierci.
Jeśli nie zagwarantujesz sobie teraz dobra przyszłych żywotów, to kto
będzie znosił ból upadku do piekieł? Głód i pragnienie głodnych duchów są
nie do zniesienia! Zniewolenie zwierząt jest straszne! Najbardziej bolesne
są zmiany w ludzkim życiu! Zmagania się półbogów są nie zniesienia! Upadek
bogów to udręka! Wszystkie istoty krążą w tym występnym kręgu. Trudno
uniknąć fal narodzin i śmierci!
Jeśli nie przekroczysz otchłani sześciu klas istot, wszystko będzie bez
sensu. Aby to uczynić, musisz rozwinąć moc niedualnej świadomości!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli pragniesz uwolnić się z
samsarycznej egzystencji, zrób to w ten sposób.
Twoje zwykłe przywiązanie i awersja, to błędne, omamione myślenie; odetnij
je! Korzeniem i podstawą samsary jest wiara w ego; wykorzeń ją! Krewni i
znajomi są łańcuchem, który ściąga cię w dół; odetnij go! Myśli o wrogach
i demonach są torturą dla twego umysłu; odrzuć je!
Obojętność odcina siłę życiową wyzwolenia; pozostaw ją za sobą! Fałsz i
oszustwo są ciężkim ładunkiem; odrzuć je! Zazdrość jest burzą gradową,
która niszczy wszystko, co dobre; wyeliminuj wszystkie swoje błędy! Twój
dom rodzinny to demoniczne więzienie; unikaj go jak trucizny!
Upragnione obiekty zmysłów to więzy, które ograniczają cię; odetnij tę
niewolę! Szorstkie słowa to trująca broń; powstrzymaj swój język!
Niewiedza jest najciemniejszym splamieniem; zaświeć lampę studiowania i
przemyśliwania! Kochankowie, partnerzy i potomstwo to podstępy Mary;
odetnij swoje przywiązanie! Czegokolwiek doświadczasz, jest to złudzenie;
niech się to samo z siebie uwolni!
Jeśli zrobisz tak jak ci mówię, odwrócisz się od samsarycznej egzystencji!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, kiedy zrozumiesz błędy
samsary, nie ma innego nauczyciela, poza tymi [słowami]. Kiedy weźmiesz
sobie nietrwałość do serca, nie ma zachęty, która opierałaby się na czymś
innym poza tym. Kiedy zrozumiesz, że wszystko to, co pojawia się i
istnieje, jest twoim umysłem, nie będzie innej ścieżki do oświecenia, jak
tylko ta.
Jeśli masz silne oddanie dla swego mistrza, nie można znaleźć buddy poza
nim. Jeśli zadowalasz wszystkie czujące istoty, nie ma Trzech Klejnotów,
które mógłbyś czcić poza tym. Jeśli odcięłaś podstawę i korzeń myśli, nie
ma poza tym żadnej wrodzonej natury, na którą można by medytować. Jeśli
samsaryczna egzystencja uwalnia się w sobie, poza tym nie ma żadnego
przebudzonego stanu do spełnienia. Jeżeli raz to urzeczywistnisz, samsara
i nirwana nie będą dwoma.
Poza tym, młodość jest krótka, a kłopotów wiele. Zapominalstwo jest silne,
a remedia słabe. Inspiracja jest słaba, a rozproszenia liczne. Pilność
jest czymś rzadkim, natomiast lenistwo jest obfite. Światowe zadania są
niezliczone, a dharmicznych czynów jest niewiele. Negatywne myśli mają
największe znaczenie, podczas gdy inteligencja jest minimalna.
Och, jak bardzo ci ludzie z mrocznej epoki będą żałować, [kiedy znajdą
się] na krawędzi śmierci! Tsogyal, musisz otrzymać głębokie ustne
wyjaśnienia!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, aby uniknąć samsarycznej
egzystencji, musisz położyć ufność w ścieżce do wyzwolenia. By tak rzec,
ufność powstaje z przyczyn i warunków, a nie sama z siebie. Ufność
powstaje, kiedy przyczyny i warunki się schodzą, a ty bierzesz sobie
nietrwałość do serca. Ufność powstaje, kiedy pamiętamy o przyczynie i
skutku.
Ufność powstaje podczas czytania głębokich sutr i tantr. Ufność powstaje
wtedy, gdy spotykamy się z posiadającymi ufność ludźmi. Ufność powstaje
wtedy, gdy podąża się za mistrzem i duchowym nauczycielem. Ufność powstaje
wtedy, gdy znajdujemy się w bolesnych sytuacjach.
Ufność powstaje wtedy, kiedy składamy ofiary na specjalnym ołtarzu. Ufność
powstaje wtedy, gdy spotykamy się z głębokim zachowaniem. Ufność powstaje
wtedy, gdy słyszymy o przykładach z życia mistrzów linii. Ufność powstaje
wtedy, gdy słuchamy pieśni wadżry urzeczywistnienia.
Ufność powstaje wtedy, gdy widzimy cierpienie innej istoty. Ufność
powstaje wtedy, gdy kontemplujemy wady samsarycznej egzystencji. Ufność
powstaje wtedy, gdy czytamy święte nauki. Ufność powstaje wtedy, gdy
dostrzegamy właściwości wzniosłych istot. Ufność powstaje wtedy, gdy
otrzymujemy błogosławieństwo od mistrza. Ufność powstaje wtedy, gdy
zbieramy specjalne nagromadzenia.
Moja rada brzmi, aby nigdy nie oddzielać się od przyczyn powstania
ufności.

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli posiadasz w swoim sercu
ufność, musisz sprawić, żeby tam pozostała. Jeśli nie ma [jej tam], musisz
sprawić, żeby się pojawiła!
Brak ufności przypomina próbę wybielenia węgla; jesteś odłączona od
szlachetności ścieżki do wyzwolenia. Brak ufności jest jak bycie kamieniem
szlachetnym na dnie oceanu; zaplątałaś się w głębiach samsarycznej
egzystencji. Brak ufności jest jak łódź bez wioseł; nie da się nią
przepłynąć morza. Brak ufności jest jak sianie ziarna w surowej i
nieuprawianej, a jednak płodnej glebie; nie przetrwa w niej żadna zaleta.
Brak ufności jest jak ziarno, które zostało przypalone przez ogień; nie
wyrosną z niego kiełki oświecenia. Brak ufności jest jak podróż bez
eskorty przez budzące grozę miejsca; nie uda ci się przezwyciężyć wroga
przeszkadzających uczuć. Brak ufności przypomina włóczęgę, który wylądował
w więzieniu; nie uniknie niższych światów. Brak ufności jest jak człowiek
bez ręki, który próbuje wdrapać się na skałę; spadnie w otchłań sześciu
światów istot.
Brak ufności jest jak jeleń schwytany przez myśliwego; zostanie zabity
przez Pana Śmierci. Brak ufności jest jak ślepiec wpatrzony w ołtarz, i
nie widzący obiektu poznania. Brak ufności jest jak idiota, który dotarł
na wyspę czystego złota i nie wie, co znalazł.
Ludzie, którzy nie mają ufności, prawdopodobnie nie będą w stanie osiągnąć
wyzwolenia, ani oświecenia!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli chce się osiągnąć
oświecenie, posiadanie ufności jest połową wykonanej praktyki Dharmy.
Ufność jest jak żyzna gleba; jakiekolwiek instrukcje się w niej zasieje,
wyrośnie [owoc]. Ufność jest jak klejnot spełniający życzenia; obdarza
błogosławieństwami spełnienia wszystkich zamierzeń. Ufność jest jak władca
świata; podtrzymuje królestwo Dharmy. Ufność jest jak warowny zamek;
opiera się przeszkadzającym uczuciom ego i innych.
Ufność jest jak most lub łódź; umożliwia ci przekroczenie oceanu samsary.
Ufność jest jak lina zwisająca w przepaść; wyciąga cię z niższych światów.
Ufność jest jak lekarz; eliminuje chroniczną dolegliwość pięciu trucizn.
Ufność jest jak potężna eskorta; prowadzi cię bezpiecznie przez
niebezpieczeństwa samsary.
Ufność jest jak obrońca; ocala cię od zdradliwych czterech mar. Ufność
jest jak rosnący księżyc; pozwala coraz bardziej wzrastać temu, co
pozytywne. Ufność jest jak łapówka dana po to, by uniknąć uwięzienia;
zwodzi demonicznego Pana Śmierci. Ufność jest jak ścieżka wiodąca do góry;
prowadzi cię do miasta [znajdującego się] na górze.
Ufność jest jak niewyczerpana kopalnia skarbów; zaspokaja wszystkie
potrzeby i życzenia. Ufność jest jak ręce człowieka; zbiera nimi korzenie
szlachetności. Ufność jest jak szybkonogi rumak, który niesie cię do
miejsca wyzwolenia. Ufność jest jak słoń dźwigający ogromny ciężar;
prowadzi cię coraz wyżej i wyżej. Ufność jest jak iskrzące się źródło;
przejawia wrodzoną sobie pełnię uwagi.
Jeśli ufność raz pojawi się głęboko w tobie, wszystkie pozytywne
właściwości pojawią się wielkie jak góra!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, źródło wszystkich zalet stanu
buddy znajduje się w ufności, pozwól więc, aby z głębi ciebie wyłoniła się
niezmienna ufność! Zapobiega ona [odrodzeniu się w] stanach zniewolenia i
zdobywa [ciało obdarzone] wolnościami i wyposażeniami. Odrywa cię od
niewłaściwego towarzystwa i sprawia, że zaczynasz podążać za autentycznym
mistrzem. Zamyka drzwi do niższych światów i ukazuje ci początek ścieżki
do wyzwolenia.
Rozprasza wątpliwości i wahania i prowadzi cię poza ścieżki Mary.
Powstrzymuje cię od zarozumiałości i zazdrości, i sprawia, że osiągasz
[ciało obdarzone] wolnościami i wyposażeniami. Uwalnia cię od wad
negatywnych czynów i pozwala ci na osiągnięcie wszystkiego, co zdrowe.
Sprawia, że przekraczasz obiekty przywiązania i osiągasz zaufanie do
całkowitego wyrzeczenia.
Pozwala ci na porzucenie błędnych poglądów i zachowania, oraz na
osiągnięcie zaufania do nauk Zwycięzców. Całkowicie rozprasza
przeszkadzające uczucia i pozwoli ci na odkrycie samoistnych zalet.
Sprawi, że przekroczysz ocean egzystencji i staniesz się prawdziwym
przewodnikiem. Zmniejsza negatywności i zwiększa to, co pozytywne. Pozbywa
się niewłaściwych rad i sprawi, że spełnisz ostateczną esencję.
Tantry nauczają, że ufność w nauki mahajany przynosi większą zasługę,
aniżeli służenie czującym istotom, których liczba jest większa, niż pyłków
kurzu w dziesięciu sferach buddy!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeżeli ludzie będą [chcieli]
słuchać, oto instrukcja, którą powinni praktykować!
Dość twoich przeszłych zmagań z bezsensownymi działaniami; teraz spełnij
ważne zadanie! Dość nudnego i beznadziejnego niewolenia innych; teraz
działaj dla własnego pożytku! Dość wypowiedzianych nadaremnie z powodu
pięciu trucizn słów i czynów; nakieruj teraz swoje ciało i głos na Dharmę!
Dość twojego beztroskiego zadowolenia; zastosuj w praktyce radosną
pilność!
Dość ulegania krewnym; obal ścianę bojaźni! Dość nienawiści wobec wrogów i
demonów; ćwicz się teraz w miłości i współczuciu! Dość przebywania w
klatce sześciu obiektów zmysłów; teraz spójrz na naturalny stan umysłu!
Dość stwarzania negatywnej karmy; porzuć teraz negatywne czyny!
Dość nieszczęść związanych z samsaryczną egzystencją; ucieknij do sfery
wielkiej błogości! Dość zbierania się w grupach; teraz żyj w samotności!
Dość niezdrowych słów; teraz żyj w milczeniu i dotrzymuj towarzystwa
prawdzie! Dość omamionego myślenia i planowania; teraz rozpoznaj
dharmakaję, swoje naturalne oblicze!
Teraz nadszedł czas zespolenia ufności i pilności, oraz spełnienia
przebudzonego stanu!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, dopóki nie osiągniesz
oświecenia, potrzebujesz mistrza; dotrzymuj więc towarzystwa autentycznemu
duchowemu nauczycielowi. Dopóki nie zrealizujesz naturalnego stanu,
potrzebujesz nauk; proś więc o głębokie, ustne wyjaśnienia. Nie
przebudzisz się do oświecenia przez samo tylko intelektualne rozumienie;
praktykuj więc tak pilnie jak rozpalasz ogień. Dopóki nie osiągniesz
stabilności we wrodzonej naturze, będziesz nadal podatna na przeszkody;
porzuć więc powodujące rozproszenie zajęcia. Dopóki nie osiągniesz
ostatecznego celu, potrzebujesz pielęgnować w sobie pozytywne właściwości;
Cwicz się więc stopniowo we wzmacnianiu świadomości.
Trzymaj się z daleka od wszystkiego, co rani twoją myśl, słowo i czyn, i
zawsze bądź zrelaksowana. Unikaj towarzystwa, które podsyca
przeszkadzające uczucia i koncentruj się na przyjaciołach, którzy
zachęcają cię do [praktykowania tego, co] pozytywne. Rano, w nocy, o
świcie i o zmroku podlicz pozytywne i negatywne czyny i strzeż swego
umysłu. Możesz posiadać ustne wyjaśnienia, lecz ich cel nie może zostać
zrealizowany, jeśli nie zastosuje się ich w praktyce; a zatem praktykuj
to, co zrozumiałaś.
Jeżeli spełniasz to, co twój mistrz ci przekazał, rezultaty pojawią się
automatycznie, a zatem słuchaj świętej Dharmy!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli szczerze praktykujesz
Dharmę, jedzenie i ubranie pojawią się automatycznie!
Pragnienia są nie do zaspokojenia, podobnie jak picie słonej wody; bądź
więc zadowolona! Wyeliminuj poczucie własnej godności i pozostań miła i
zdyscyplinowana! Cześć i szacunek to pułapki Mary, a zatem wrzuć je do
rzeki jak kamienie! Przyjemność i dobra reputacja są przemijające, zostaw
więc sprawy tego życia za sobą, całkowicie je lekceważąc. Przyszłe żywoty
będą trwały dłużej, niż to obecne życie, dlatego zaopatrz się w
najznakomitsze zapasy!
Musimy porzucić to życie sami i bez przyjaciół, poszukaj więc eskorty
nieustraszoności! Nie pogardzaj łagodnymi; nie czyń różnicy pomiędzy tym,
co wysokie i tym, co niskie! Nie zazdrość wykwalifikowanym; sama przyswój
sobie ich właściwości! Nie rozważaj wad innych; usuń swoje błędy tak
dokładnie jak włosy z twarzy! Nie przejmuj się własnym dobrem; martw się
szczęściem innych i bądź miła dla wszystkich.
Wzbudź w sobie cztery niezmierzoności i dbaj o dobro wszystkich istot jak
o dobro własnych dzieci! Waż [słowa] sutr i tantr tak dokładnie jak wełnę,
i zasymiluj je w strumieniu swojego istnienia! Wprawiaj się w wir w
królestwach, tak jakbyś była mlekiem, [z którego przygotowuje się] masło i
szukaj najgłębszych wyjaśnień! Wszystkiego doświadcza się wskutek
poprzedniej karmy, a nie poprzez pragnienie; uspokój więc swój umysł!
Lekceważenie ze strony wzniosłych mistrzów jest gorsze od śmierci; bądź
więc uczciwa i wolna od oszustwa! Kłopoty jakie masz w tym życiu mają
swoje źródło w poprzedniej karmie, nie obwiniaj więc o nie innych!
Dobrobyt jest [skutkiem] błogosławieństwem twego mistrza, zadbaj więc o
odpłacenie za jego dobroć! Jeśli nie okiełznasz innych, nie będziesz mogła
na nich wpłynąć, okiełznaj więc najpierw siebie! Bez [osiągnięcia] wyższej
percepcji, nie uda ci się spełnić dobra istot, bądź więc pilna w praktyce!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli ludzie dbają o siebie,
powinni wysłuchać moich wyjaśnień!
Musimy zostawić po sobie wszystkie zgromadzone bogactwa; nie czyń więc
zła, aby zdobyć bogactwo! Karmiczne dojrzewanie pozytywnych i negatywnych
czynów nie zaniknie przez eony, zadbaj więc nawet o najsubtelniejszą formę
przyczyny i skutku! Przemijająca własność nie posiada substancji,
wykorzystaj więc ją na pożyteczne czyny dawania! Stworzonej teraz
szlachetności będziesz potrzebowała w przyszłości, wykorzystaj ją więc dla
przynoszących zasługę czynów dawania! Wytworzonej obecnie szlachetności
będziesz potrzebowała w przyszłości, dlatego przestrzegaj czystej
dyscypliny!
Nienawiść wybucha gwałtownie w mrocznej epoce, nałóż więc zbroję
cierpliwości! Lenistwo sprowadzi cię z powrotem w samsaryczną egzystencję,
przebudź więc nierozproszoną pilność! Twoje życie rozciąga się na drodze
rozproszenia, ćwicz się więc w medytacji i wrodzonej naturze! Niewiedza
dręczy cię w samsarycznej egzystencji, zapal więc lampę poznania!
W tym plugawym bagnie nie można [znaleźć] szczęścia, kieruj się więc do
suchej ziemi wyzwolenia! Ćwicz się w dokładnie w głębokich wyjaśnieniach i
przedrzyj się przez sieć egzystencji! Opuść swój dom rodzinny, trzymaj się
z daleka od krewnych i żyj na odosobnieniu w górach! Porzuć czyny, które
odwracają twoje myśli, słowa i czyny [od Dharmy], i spójrz na swoją
nieograniczoną, wrodzoną naturę!
Zajmij niskie miejsce, ubierz łachmany i utrzymuj swoje doświadczenia!
Jedz niewyszukane jedzenie, włócz się jak rzeki w Indii i wydobyj z ziemi
skarby serca wzniosłych istot! Nie uda ci się znaleźć nieskazitelnych
czujących istot, nie zatrzymuj się więc na błędach twego mistrza i
przyjaciół w Dharmie!
To życie jest powierzchowną rzeczywistością; nie pław się więc w nadziei i
lęku, lecz ćwicz się w tym, że wszystko jest złudzeniem! Aby przynieść
pożytek istotom w przyszłości, musisz kultywować postanowienie
bodhisattwy! Dwa zaciemnienia przeszkadzają w powstaniu pozytywnych
właściwości, oczyść więc je szybko!
Jeżeli obawiasz się stanu samsary, który przypomina dom w płomieniach,
powinnaś zwrócić uwagę na te wyjaśnienia Padmy!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli pragniesz zachować
stałość w swojej praktyce, to bezpośrednio odetnij swoje przywiązania!
Kiedy pojawią się groźne wojska niezwykłej percepcji, [ Niezwykła
percepcja, która obejmuje jasnowidzenie, przypomnienie sobie poprzednich
inkarnacji, oraz zdolność do wykonywania drobniejszych cudów, może stać
się podstawą duchowej dumy. Ta ogromna zwodniczość jest mistrzem, który ma
wielu zwolenników. ] okrąż się żelaznym murem widzenia ich jako złudzenia!
Kiedy wpadasz w gniew słysząc nieprzyjazne słowo, poszukaj źródła tego
echa! Aby rozwinąć pełnię uwagi vipassany, użyj jako metod widoków i
dźwięków! Jeśli chcesz udoskonalić siłę doświadczenia, rozwiń swoją
zręczność poprzez odpowiednie praktyki!
Aby przejść etapy na ścieżce wzniosłych istot, spójrz na pogląd metod i
poznania! Jeśli pragniesz zdobyć niewyczerpane bogactwo, wówczas zgromadź
własność dwóch nagromadzeń! Jeśli pragniesz przekroczyć niebezpieczne
miejsca błędnych poglądów, wówczas uwolnij swój umysł od ograniczeń
dualistycznej percepcji! Jeśli pragniesz, aby w strumieniu twego istnienia
powstała mądrość błogości, wówczas poproś o bezpośrednie wyjaśnienia na
ścieżce metod!
Jeśli pragniesz być zawsze szczęśliwa, wydostań się z tego więzienia
nieszczęść. Jeśli pragniesz zrealizować nie posiadającą źródła esencję
umysłu, to odetnij przywiązanie do doświadczeń medytacyjnych! Jeśli
pragniesz zmoczyć się w silnym deszczu błogosławieństw, błagaj o to z
oddaniem! Jeśli pragniesz przejść nad otchłanią sześciu klas istot, to
wyegzorcyzmuj złego ducha ego! Jeśli pragniesz spełnić szlachetną
aspirację Dharmy Buddy, odetnij więzy łączące cię z obecnym
doświadczeniem!
Jeśli pragniesz ćwiczyć się w pełni uwagi vipaśjany, nie porzucaj
niedualnej świadomości na progu niezdecydowania! Jeśli pragniesz zmieszać
swoje serce z Dharmą, nie pozwól, aby twoja praktyka stała się odrętwiała
i nieczuła! Jeśli pragniesz spełnić swoje zadanie w tym życiu, nie
porzucaj fazy rezultatu jako zwykłej aspiracji! Jeśli pragniesz
doświadczyć tego, co pojawia się i istnieje jako pierwotna pełnia uwagi,
wówczas spójrz na naturalny stan swego umysłu!
Tsogyal, wydaje się, że nie ma żadnego praktykującego, który praktykował by
we właściwy sposób!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, aby przynieść pożytek
przyszłym pokoleniom, przekazuj im wskazania odpowiednie do ich zdolności;
udzielaj im wyjaśnień odpowiednich do ich poziomu inteligencji; przekazuj
praktyki odpowiednie do ich poziomu pilności!
Zrozum to i nauczaj tego, do czego masz osobiste zaufanie. W przeciwnym
razie inteligentna osoba otrzyma wyjaśnienia odnośnie tego, co jej nie
interesuje i pozostanie niezadowolona, co zmniejszy jej ufność i
spowoduje, że ktoś utraci zaufanie [do nauk].
Osoba o mniejszej inteligencji pouczona na temat wyższego, określonego
znaczenia, nie zrozumie go. A nawet jeśli niektórzy zrozumieją nauki, mogą
czuć strach i rzucać na nie oszczerstwa. Niektórzy będą się trzymać słów,
których nie rozumieją i osiągną więcej szkody, niż pożytku. [ Określone
znaczenie są to bezpośrednie nauki na temat pustki i świetlistości, w
przeciwieństwie do „nauk jako metod”, które prowadzą stopniowo do
określonego znaczenia. ]
Jak radzą mądrzy mistrzowie, zwykły uczeń o mniejszej dyscyplinie,
pouczony odnośnie ostatecznych i niezrównanych nauk, nie połączy ich z
prawdziwą Dharmą, ale przeświadczony o tym, że udało mu się uchwycić tylko
słowa, zacznie się cofać [w rozwoju] i nie osiągnie zrozumienia.
Nauczanie, że nie ma potrzeby studiowania i przemyśliwania [nauk],
zmniejsza już i tak niski poziom poznania, i zwiększa już obecną
niewiedzę. Nauczanie, że w Dharmie nie ma nic do zrobienia, zmniejsza już
i tak słabą pilność i zwiększa już obecne lenistwo. Nauczanie, że nie ma
przyczyny i skutku, zmniejsza i tak już małą ilość zalet i zwiększa już
obecne powierzchowne rozumienie.
Nauczanie, że nie ma dobra i zła, czyni kalekim niewielkie oddanie, jakie
się posiada i zwiększa i tak już obecną zarozumiałość. Nauczanie, że nie
ma narodzin i śmierci, podkopuje już i tak słabą ufność i uwydatnia już i
tak znaczną ilość błędnych poglądów. Nauczanie, że nie ma samsary i
nirwany zmniejsza już i tak niewielkie zainteresowanie osiągnięciem
rezultatu i wzmacnia już i tak silnych osiem światowych dharm.
Powoduje to powstanie większej ilości błędnych poglądów, niż pożytku!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeżeli nie jesteś zmęczona
cierpieniem, to nawet jeśli rozmyślasz nad błędami samsarycznej
egzystencji, nie wyrzekniesz się spraw tego świata. Jeżeli nietrwałość nie
zakorzeni się szczerze w twoim umyśle, to nawet jeśli ujrzysz, że
uwarunkowane rzeczy się zmieniają, nie odetniesz przywiązania do zjawisk.
Jeżeli nie dotrzymasz towarzystwa niewiadomej chwili śmierci, to nawet
jeśli dowiesz się o głębokich wyjaśnieniach, nie będziesz mogła wziąć
sobie ich do serca.
Jeżeli nie stwierdzisz, że omamione doświadczenia są nierzeczywiste, to
nawet jeśli będziesz wiedzieć, że są one wabikiem magicznego złudzenia,
nie poddasz się lgnięciu do konkretnej rzeczywistości. Jeżeli nie
porzucisz spraw tego świata, to nawet jeśli twoje nauczanie będzie
wypełnione głębokimi wyjaśnieniami, nie będziesz mogła oddzielić samsary
od nirwany. Jeżeli nie zdobędziesz królewskiej twierdzy właśnie teraz, to
nawet jeśli udało ci się zgromadzić na przyszłość jakąś pozytywną karmę,
nie jest jasne, gdzie w przyszłości zaprowadzi cię twoja negatywna karma.
Jeżeli szczerze nie odwrócisz się od samsary, to nawet jeśli raz czy dwa
razy poczujesz w sobie ufność, nie dotrzesz do końca praktyki
medytacyjnej. Jeżeli nie porzucisz życia rodzinnego i przywiązania do
swojej ojczyzny, to nawet jeśli podejmiesz zdecydowane wysiłki, nie
wzniesiesz się ponad bagno samsarycznej egzystencji. Jeżeli nie wyplączesz
się z obiektów lgnięcia do ego, to nawet jeśli zrozumiesz, że trzy sfery
nie mają rzeczywistej substancji, nie zablokujesz rzeki płynącej do
sześciu światów istot.
Jeżeli nie zmieszasz swego umysłu ze ścieżką wyzwolenia, to nawet jeśli
poznasz pięć przedmiotów wiedzy, nie będziesz w stanie błogosławić
doświadczenia innych. Jeżeli nie wykorzenisz swoich wewnętrznych błędów,
to nawet jeśli będziesz mieć przebłyski błogiego i przejrzystego stanu
pełni uwagi, ponownie pojawi się ohydny zombie przeszkadzających uczuć.
Jeżeli nie utniesz więzów pragnienia, to nawet jeśli porzucisz miłe i
niemiłe ci obiekty, będziesz raz po raz powracać [w samsarę].
Jeżeli twoje świeckie sprawy są nazbyt liczne, nie będziesz mieć szansy na
osiągnięcie przebudzonego stanu, mimo iż otrzymałaś od mistrza ustne
wyjaśnienia. Możesz stale studiować i rozmyślać nad naukami, ale jeśli
twego serca nie dotknął strach przed narodzinami i śmiercią, wszystkie
nauki nie będą niczym więcej, jak tylko słowami. Możesz osiągnąć biegłość
w czterech aktywnościach, ale jeśli nie pracujesz dla dobra istot, twoje
postanowienie [bycia] bodhisattwą będzie powierzchowne.
Twoja zbroja dyscypliny może wywoływać głębokie wrażenie, ale jeśli nie
osiągniesz akceptacji wrodzonej natury, nie będziesz w stanie znieść
szorstkich słów. Możesz poznać zewnętrzne i wewnętrzne nauki, ale jeśli
nie podejmiesz wysiłków w praktyce, twój umysł nie wzniesie się ponad
[poziom] zwykłego człowieka. Twój mistrz może mieć zalety tak wielkie jak
piętrzące się chmury, ale jeśli ty, uczennica, nie posiadasz pola oddania,
nie spadnie na ciebie deszcz błogosławieństw.
Jako praktykująca możesz otrzymać błogosławieństwa i ustne wyjaśnienia, ale
jeśli nie masz nieograniczonego współczucia, nie przyniesie ono pożytku
czującym istotom. Możesz zdobyć zamek w świecie ludzi, ale jeśli nie
zdobędziesz królewskiej twierdzy niepowstawania, po śmierci będziesz się
chaotycznie wałęsać. Jeśli nie dotrzymujesz towarzystwa niezawodnemu
urzeczywistnieniu, to choć twoi przyjaciele i krewni mogą być liczni, i
tak będziesz musiała umrzeć, pozostawiając po sobie wszystko.
Możesz osiągnąć wszystkie sztuki wojenne odwagi, ale jeśli nie
udoskonaliłaś siły medytacji, nie oprzesz się wojskom Pana Śmierci. Twoja
elokwencja może rozdzierać serce, ale jeśli z całego serca nie postanowisz
osiągnąć wyzwolenia, nie poruszysz Pana Śmierci. Jeśli już teraz nie
będzie kultywować pola trwałej wartości, to możesz spędzić całe życie na
gromadzeniu bogactw, ale kiedy nadejdzie twój czas, nie zabierzesz z sobą
nawet ziarnka pszenicy.
Aby w ciągu jednego życia osiągnąć stan buddy, musi się złożyć wiele
sprzyjających okoliczności, a to jest trudne!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, wydaje się, że większość
praktykujących Dharmę Tybetańczyków nie wzięła sobie nauk do serca! Gdyby
tak było, nie byliby prawdopodobnie tak leniwi i obojętni. Z pewnością nie
nie zrozumieli natury samsary; gdyby tak było, nie byliby prawdopodobnie
tak przywiązani do trwałej rzeczywistości. Z pewnością nie rozmyślali nad
tymi tak ciężkimi do znalezienia wolnościami i bogactwami; gdyby tak było,
nie angażowaliby się w tego typu bezsensowne działania.
Z pewnością nie zrozumieli prawa przyczyny i skutku; gdyby tak było, to w
sposób wyjątkowy uważaliby na to, aby nie popełniać negatywnych czynów.
Prawdopodobnie nie dostrzegają pożytecznych właściwości pozytywnych
czynów; gdyby tak było, nie byliby tak niestrudzeni w zbieraniu dwóch
nagromadzeń. Z pewnością nie mieli żadnego doświadczenia głębokiej,
wrodzonej natury; gdyby tak było, nie pozwoliliby sobie na oddzielenie się
od praktyki.
Prawdopodobnie nie są w stanie ukształtować swej decyzji o [wstąpieniu na
ścieżkę] mahajany; gdyby tak było, to całkowicie zlekceważyliby
egoistyczne cele i zaczęli pracować dla pożytku innych. Nie nakierowali
swoich umysłów na wrodzoną naturę; gdyby tak było, to z pewnością
uwolniliby się od zazdrości i zarozumiałości. Prawdopodobnie nie
studiowali, ani nie rozmyślali nad dziewięcioma stopniami [ningmapy];
gdyby tak było, rozumieliby różnicę pomiędzy wyższymi i niższymi naukami.
Z pewnością nie zbliżyli się do poglądu Tajemnej Mantry; gdyby tak było,
nie wiedzieliby co przyjąć, a co odrzucić w związku z samsarą, czy
nirwaną. Nie urzeczywistnili prawdziwego poglądu naturalnego stanu; gdyby
tak było, z pewnością nie zachowywaliby się w tak podły i krzywdzący
sposób. Prawdopodobnie nie pragną osiągnąć doskonałego oświecenia; gdyby
tak było, ze wzgardą odrzuciliby powierzchowne sprawy tego życia.
Jest tak wielu ludzi, którzy nie wykazują nawet najmniejszego
zainteresowania Dharmą!

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, jeśli pragniesz zmieszać swój
umysł z Dharmą, mam dla ciebie instrukcję.
Sutry i tantry są niezawodnym świadectwem, a zatem wszystko, co robisz,
dostosuj do nauk. Rada mistrza jest ostateczna; podążaj więc za słowami
wzniosłych istot. Twój jidam stanowi oparcie dla spełnienia; praktykuj
więc niezachwianie. Twoje przeszkody usuwają strażnicy; polegaj więc na
dakiniach i strażnikach Dharmy.
Twoje zadanie polega na zaangażowaniu się w duchowe praktyki; nie
oddzielaj się więc nigdy od Dharmy myślą, słowem i czynem. To, czego
doświadczasz, jest omamioną percepcją; uważaj więc, że wszystko, co się
pojawia, jest nierzeczywiste. Lgnięcie do ego powinno zostać okiełznane,
dlatego też pozbądź się złego ducha egoizmu. Innym powinnaś przekazać
pomyślność; ochraniaj więc czujące istoty tak jak swoje własne dziecko.
Powinnaś urzeczywistnić pogląd; rozpoznaj więc, że samsara i nirwana są
wrodzoną naturą. Powinnaś się pozbyć przeszkód; dostrzegaj więc w
nieszczęściu pomocnika. Powinnaś osiągnąć stan buddy; urzeczywistnij więc
trzy kaje. Kiedy posiadasz je wszystkie, twój umysł jest zmieszany z
Dharmą, jednak większość ludzi nie spełnia ścieżki do wyzwolenia.

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, kiedy nadejdzie kres ery
przekazywania [Dharmy Buddy], w Tybecie będzie wielu ludzi, którzy będą
chcieli osiągnąć oświecenie; gdy jednak będą chcieli dowiedzieć się jak we
właściwy sposób praktykować Dharmę, powiedzie się to tylko nielicznym.
Jeśli w owym czasie posłuchają tej dobrej rady, odnajdą drogę do
szczęścia.

Proszę cię, udziel nam tej rady, powiedziała [Jeszie Tsogyal].
Mistrz odparł: Możesz pracowicie dokładać wszelkich starań, ale dopóki
żyjesz w mieście, nie unikniesz demona przeszkód; jeśli więc pragniesz
szybko osiągnąć oświecenie, żyj w odosobnionych górskich siedzibach. Może
się w tobie ukształtować postanowienie [wstąpienia na ścieżkę] mahajany,
ale zanim sama nie osiągniesz dojrzałości, praca dla pożytku innych będzie
męcząca; a zatem wprowadź praktykę do osobistego doświadczenia. Możesz
posiadać pogląd definitywnego znaczenia, ale jeśli nie powiodło ci się w
codziennych działaniach, ześliźniesz się w pięć trucizn zwykłej osoby;
wyrzeknij się więc światowych spraw.
Możesz wykonywać duchowe praktyki, które jawią się jako Dharma, ale jeśli
utraciłeś postanowienie bodhisattwy, zboczyłaś na ścieżki światowej osoby;
porzuć więc osiem światowych dharm. Twój mistrz może cię zaakceptować w
swoim współczuciu, ale jeśli nie odrzucisz światowych dharm, nie utniesz
więzów ‚przyjaciela’ i ‚wroga’; porzuć więc lgnięcie do dualizmu ‚ja’ i
‚nie-ja’. Możesz otrzymać głębokie wyjaśnienia, ale jeśli nie będziesz
wytrwała, samo to nie wyeliminuje przeszkód; wykorzystaj więc skuteczne
środki, aby osiągnąć postęp [w praktyce].
Możesz być skoncentrowana w stanie medytacyjnym, ale jeśli nie uda ci się
wprowadzić różnorodności na ścieżkę, nie odetniesz potężnego przepływu
nawykowych tendencji; doświadcz więc swojej wrodzonej natury w wiedzy,
która pojawia się [w stanie pomedytacyjnym]. Twoja duchowa praktyka z
udziałem koncepcji może być nieprzerwana, ale jeśli nie wyzwolisz swoich
ambicji w niekonceptualnym stanie, zmieni się w nadzieję i lęk w związku z
rezultatem; rozwiąż więc węzeł dualistycznej koncentracji.
Twoja wiedza odnośnie sutr i tantr może być rozległa, ale jeśli nie
zrealizujesz naturalnego stanu umysłu, kiedy twój umysł opuści ciało,
pozostaniesz zwykłą istotą; rozpoznaj więc prawdziwą naturę praktyki.
Twoim celem może być spełnienie, ale dopóki nie staniesz się wartościowym
naczyniem dla samaji, będziesz przedkładać jednego jidama nad
wszystkie inne; utrzymuj więc samaję w czystości.
W każdym razie, ci ludzie, którzy wstąpili na ścieżkę Buddy, ale nie
postępują w zgodzie z sutrami, tantrami i słowami swego mistrza, nie
znajdą szczęścia! Jeśli jednak słuchają rad Zrodzonego z Lotosu mistrza z
Uddijany, będą szczęśliwi w tym życiu i radośni w następnym.

I ponownie Mistrz Padma powiedział: Tsogyal, podczas strasznej zimy
ostatniej epoki ludzie będą cierpieć w następujący sposób: prawa
królewskie zanikną jak zachodzące słońce, a zasady religijne poddanych
złamią się jak jedwabny węzeł. Studiowanie i nauczanie Dharmy na całym
świecie znikną jak płatki śniegu na wodzie. Ci, którzy rozmyślają nad
naukami i medytują, będą czymś rzadszym od gwiazd o świcie.
Wykwalifikowani mistrzowie, którzy mają na celu przynoszenie pożytku
innym, znikną jak kamień wrzucony do studni, a wszystkie gatunki zwierząt
zostaną wycięte jak zboże w żniwa i nie będą niczym więcej jak tylko
opowieściami poprzednich pokoleń. Duchowi nauczyciele, którzy przypominają
łodzie i mosty, znikną w wodzie wielkiej niewoli. Ludzie o pozytywnych
właściwościach znikną jak trawa i krzaki wymiecione przez kosmiczny wiatr,
a nauki Buddy Śakjamuniego znikną jak cienie o zmierzchu.
Kiedy nadejdzie ta epoka, twoje łaskawie wypowiadane słowa będą odbierane
jako upomnienie i diatryba. Kiedy będziesz mówić innym, aby praktykowali
Dharmę, odpowiedzą: ‚Rób to sama’! Kiedy będziesz nauczać o umyśle buddy,
znajdą wymówki, mijając się z sednem rzeczy. Kiedy usłyszą nauki o
zaufaniu do prawa karmy, powiedzą: „To nie jest prawda, lecz fałsz”!

W owym czasie sposobem ludzi na życie będzie zabijanie; ich zajęciem
fałsz; używając przebrania, aby wesprzeć zaufanie do nich, będą mordować
za pieniądze i znajdować rozkosz w perwersjach seksualnych. Swoim głównym
celem uczynią zdobywanie dóbr i posiadłości, będą zabijać i zjadać w akcie
religijnym żyjące istoty. Takie czasy nadejdą.

W tym czasie ci, którzy będą praktykować moją radę, przyniosą pożytek
zarówno sobie, jak i innym ludziom z przyszłych pokoleń, którym jest to
przeznaczone. Dlatego też, Tsogyal z Kharczien, dla dobra ludzi w
przyszłości, powierz to pismu i ukryj jako skarb termy.

Padmasambhava.PL