Ustna rada dotycząca praktyki

Padmasambhawa – USTNA RADA DOTYCZĄCA PRAKTYKI

przełożył:
Jacek Sieradzan

Kraków
w Roku Drewnianej Świni

NAMO GURU DEWA DAKINI HUNG

Wielki Mistrza Padmakara, który wzniósł filar życia słów wszystkich
buddów, pomógł ludowi Tybetu wejść w bramę Dharmy. Chociaż pragnęli
przyjąć schronienie w Trzech Klejnotach, nie wiedzieli jak skierować swoje
umysły w kierunku praktyki. Kiedy spadły na nich takie nieszczęścia jak
choroby, bojaźliwie zaczęli się uciekać do wróżbiarstwa, inkantacji
szmanistycznych i astrologii. Dlatego Padmakara udzielił im tej ustnej
rady na temat praktyki. Tybetańczycy, praktykujący w tej zdegenerowanej
epoce, weźcie ją sobie do serca!
Aby sprawić, żeby twoja praktyka duchowa stała się znacząca, stosuj ją
zawsze wtedy, kiedy potrzebujesz remedium. Jeśli masz jakieś przerażające
doświadczenie, zachowaj w umyśle Trzy Klejnoty, obiekty schronienia! We
wszystkich codziennych aktywnościach, takich jak chodzenie, leżenie czy
siedzenie, pamiętaj o swoim mistrzu na szczycie swojej głowy! Oddzielenie
się od bodhicitty powoduje gnicie korzenia mahajany; a zatem nigdy nie
oddzielaj się od poruszania umysłu skupionego na najwyższym oświeceniu!
Odczuwanie skąpstwa podczas dawania jałmużny, powoduje odrodzenie się w
postaci głodnego ducha, a więc nie błądź w skąpstwie, nawet wtedy kiedy
dajesz najdrobniejszą rzecz! Dawanie upustu pożądaniu podczas zachowywania
ślubowań czystości, powoduje odrodzenie się w piekle cuchnących zwłok; a
zatem nie kultywuj w sobie żądzy seksu. Wpadanie w gniew podczas ćwiczenia
się w cierpliwości i bodhicittcie, powoduje bolesne doświadczenie palenia
się w żelaznym pudle wewnątrz płonącego pieca; a zatem nigdy nie oddzielaj
się od zbroi cierpliwości.
Jeśli ześliźniesz się w lenistwo, próbując zrealizować niezrównane
oświecenie, zachowaj w umyśle to, że twoje życie biegnie przed siebie nie
zwlekając nawet przez chwilę; nie stań się ofiarą próżności! Czas twego
życia umyka tak jak noc umyka przed dniem; zachowaj to w umyśle!
Kiedy stosujesz się do zaplanowanej duchowej praktyki, największe
znaczenie ma dedykowanie zasługi przestrzegania wskazań sześć razy w ciągu
dnia i nocy! Spanie jak zwykłe zwłoki jest bardziej nikczemne, niż [bycie]
krową! Nie praktykowanie Dharmy po osiągnięciu ludzkiego ciała, jest
bardziej podłe, niż bycie gnijącym trędowatym. Nie obawianie się
dojrzewania karmy, kiedy wie się o pozytywnych i negatywnych działaniach,
jest odpowiednikiem obłędu! Zrozum, że nawet niewielkie pogwałcenie [prawa
karmy], może zaowocować górą cierpienia. Zachowaj to w umyśle!
Rzeczą o największym znaczeniu jest pielęgnowanie nawet najdrobniejszych
pozytywnych działań podobnie jak własnego serca! Zabieranie życia innym
[istotom] nie różni się niczym od mordowania własnych rodziców czy dzieci!
Jeśli na widok kobiety odczuwa się pożądanie, powoduje to odrodzenie się
jako mikrob w łonie; zastosuj więc remedium wyrzeczenia się! Zamiar
zabrania czegoś, co należy do innej [osoby], a co nie zostało ci dane,
sprawi, że przez wiele eonów będziesz się odradzać w ubóstwie i
niedostatku. Wystrzegaj się nieszczęść, jakie spowoduje zaangażowanie się
w tym życiu w pracę na polu z udziałem zwierząt i pracowników!
Nie powinieneś zniechęcać się, myśląc: „Jak ktoś z taką karmą jak moja,
może praktykować Dharmę?” Nawet błogosławiony Budda Śakjamuni był kiedyś
nangdzie, synem garncarza! Nie czuj dumy, ani nie nadymaj się
zarozumiale, z powodu rzekomego posiadania przez siebie powierzchownej
szlachetności. Żaden z buddów nie odczuwa zarozumiałości, mimo iż ich
wszechwiedza i właściwości znajdują się poza możliwościami zmierzenia!
Kiedy spotykasz zły los, to jeśli nie zaufasz Trzem Klejnotom, ale zamiast
tego poszukasz ratunku w szamanistycznych rytuałach leczniczych i
przyjmiesz schronienie w światowych duchach, będzie to oznaką tego, że
pozwoliłeś na powstanie negatywnych poglądów odnośnie nauk Wielkiego
Pojazdu. Nie czuj skrępowania w obliczu nauk Buddy!
Zawsze wtedy, kiedy spotyka cię nieszczęście czy choroba, pomyśl sobie:
„To odpłata za moje karmiczne długi z poprzednich żywotów; oczyszcza to
moją negatywną karmę! Bez względu na to, jakie szczęście cię spotka,
uważaj je za dobroć Trzech Klejnotów i pobudź w sobie silną tęsknotę
oddania i wdzięczności! Kiedy natykasz się na wrogość i nienawiść, myśl:
„Jest to dobry przyjaciel, który pomaga mi kultywować cierpliwość!” Myśl:
„Ten pomocnik jest posłańcem zesłanym przez zwycięskich!”
Kiedy twoi przyjaciele i krewni ukazują ci swoją miłość i uczucia, są to
okowy samsary, pomyśl więc: „Te więzy są przeszkodami zesłanymi przez
Marę, aby uniemożliwić mi spełnienie niezrównanego oświecenia!” Pomyśl
także: „Wszystkie czujące istoty trzech sfer są moimi rodzicami. Jaka
szkoda, że moi rodzice błąkają się w samsarze! Nie wystarczy jednak
żałować ich; z pomocą czterech niezmierzoności i wielu innych środków,
muszę wyprowadzić je poza samsarę, dopóki samsara nie opustoszeje!”
Zachowaj to w umyśle!
Bez względu na to, na jakie przyjemności i rozproszenia napotkasz w ciągu
tego życia, myśl: „To Mara zwodzi mnie, abym nie osiągnął najwyższego
oświecenia! Ten Mara budzi większe przerażenie, aniżeli jadowita żmija!”
Zachowaj to w umyśle! Chociaż bardziej mogą ci się podobać doskonałe
warunki tego życia, są one przemijające, powierzchowne i chwilowe.
Zachowaj to w umyśle!”
Bez względu na osiągnięcia, do jakich się zastosujesz, w tym świecie są
one tylko przemijające i będą cię dręczyć omamionymi zaburzeniami.
Zachowaj to w umyśle! Dokonaj wysiłku, aby odwrócić się od tego złudzenia!
Pewne jest, że musisz odejść, pozostawiając po sobie całe królestwo,
upragnione obiekty i własność! Wówczas nie pomoże ci nic poza Dharmą.
Zachowaj to w umyśle! [ Terma Nyangral Nyima Ozera zawiera w tym miejscu
dodatkowe zdanie: „Możesz mieć niezliczone królowe i służbę, ale zachowaj
w umyśle, że w chwili śmierci będziesz musiał odejść sam”. ] To
najważniejsze! Zachowaj to w umyśle! Odnośnie tego towarzystwa, istotne
jest, aby w tym życiu dotrzymywać towarzystwa temu czemuś, co pomaga ci w
osiągnięciu niezrównanego oświecenia. Zachowaj to w umyśle! Kiedy spotyka
cię zły los, zrozum, że jest to nauczyciel, który namawia cię do robienia
tego, co pozytywne i że to jest najłaskawszy nauczyciel! Zachowaj to w
umyśle!
Kiedy na ciało spada poważna choroba, pomyśl: „Jest to bicz, który
prowadzić mnie będzie na ścieżce do oświecenia. Jest to obiekt
schronienia, prowadzący mnie na ścieżce”. To ciało, które mam tylko na
pewien czas, któregoś dnia będę musiał zostawić jak zwykłe zwłoki. Nie ma
możliwości, aby tego uniknąć! Kiedy lgniesz do tego złożenia mięsa i krwi
jako samego siebie, pomyśl: „Jest to zły duch, który przeniknął do mego
serca!” Nie rozpraszając się, rób co tylko możesz, żeby wypędzić tego
złego ducha! Doświadczenia tego życia nie posiadają własnej natury,
przypominają sen i magię. Zachowaj to w umyśle!
Ty i wszyscy inni jesteście omamieni, ponieważ nie rozpoznajecie, że to,
co jest pozbawione własnej natury, jest właśnie takie. To złudzenie musi
zostać natychmiast odesłane w dharmatę. Zachowaj to w umyśle! Jeśli
tego nie zrobisz, spowoduje to, że bez końca będziesz wędrować w samsarze
i przechodzić niemożliwe do zniesienia cierpienie. Porzuć wszystkie inne
aktywności i nie przykładaj uwagi do niczego innego, oprócz praktyki
Dharmy, a ona umożliwi ci zrealizowanie niezrównanego oświecenia. To
najważniejsze! Jeśli chodzi o praktykę Dharmy, wystarczy po prostu „mieć
praktykę”. Głębokie nauki musisz zastosować w odpowiedni sposób. Zachowaj
to w umyśle!
Jeżeli praktykujesz w sposób właściwy, przepływ samsary zmieni kierunek.
Kiedy ten przepływ zostanie odwrócony, nie zaniknie przepływ wielkiej
błogości. Zachowaj to w umyśle! Praktykujący z przyszłych pokoleń nie
zastosują się do tej rady. Zaufają wróżbom i szamanistycznym inkantacjom,
co sprawi, że zbłądzą na manowce. Zachowaj to w umyśle!
Jeżeli wysłuchasz tego uważnie i zastosujesz odpowiednio w praktyce, z
pewnością automatycznie otrzymasz błogosławieństwa! Kiedy twoje serce
przyswoi sobie miłującą dobroć, będą cię kochały wszystkie istoty. Jeżeli
masz w sercu współczucie, każdy będzie cię miłował jak własne dziecko.
Kiedy zachowujesz w sercu bezstronność, uwolnisz się od wrogości i
uprzedzeń. Jeśli wypełnisz swoje serce współodczuwającą radością, twoje
działania będą pozostawać w harmonii ze wszystkimi.
Kiedy porzucisz myśl o ranieniu innych, napotkasz mniej wrogości. Jeżeli
okiełznasz swój umysł i będziesz bardzo szczodry, wokół ciebie zgromadzi
się wielu praktykujących. Kiedy przestaniesz być zazdrosny i arogancki,
będziesz mniej zniesławiany. Jeśli porzucisz niespokojne działania i
zaaferowanie, będziesz popełniał mniej błędów.
Kiedy twój umysł odwraca się od żądzy, wtedy automatycznie pojawia się
jedzenie, bogactwo i radości. Kiedy zachowujesz czystość wskazań, twój
umysł stanie się giętki. Jeśli nie masz żadnych ambicji, ani pragnień,
nagromadzenia udoskonalą się w sposób naturalny. Kiedy zrozumiesz cechy
charakterystyczne samsary, twój umysł odwróci się od światowych dążeń.
Jeśli twój umysł zaangażował się w głębokie nauki o dharmacie, a ty
stosujesz je w praktyce, napotkasz wiele nieszczęść i przeszkód. [ W
sutrach Pradżniaparamity często wspomina się, że bodhisattwa, który
angażuje się w praktykę głębokiej pustki, napotka na wiele problemów, aby
w ten sposób móc szybciej oczyścić swoją karmę i podążać dalej ścieżką do
oświecenia. ] Kiedy towarzyszysz wybitnemu mistrzowi, jego właściwości
automatycznie wpłyną na ciebie. Jeśli twoje oddanie dla Trzech Klejnotów
nie wygasa, szybko otrzymasz błogosławieństwa.
Kiedy studiujesz i przemyśliwujesz nauki bez uprzedzeń, będziesz miał
mniej sekciarskie nastawienie wobec nich i szkół filozofii. Jeżeli
praktykujesz głębokie [fazy] rozwojową i spełniającą, osiągniesz moce i
błogosławieństwa. Kiedy twoja powierzchowność dostosowuje się do
światowych konwencji, spotkasz się z mniejszym krytycyzmem.
Jeśli przestaniesz skupiać się na przywiązaniu i lgnięciu, twoje ciało i
umysł odczują spokój. Jeżeli żyjesz na odosobnieniu w górach, pojawią się
doświadczenia. Kiedy odrzucisz umiłowanie własnego „ja” i lgnięcie do
niego, nie będą ci dokuczać przeszkody ze strony Mary. Jeśli twój umysł
spogląda w siebie, wyłoni się z ciebie dharmata.
Kiedy nieustannie wkładasz wysiłek w praktykę, pojawią się nieograniczone
pozytywne właściwości. Jeśli rozpoznasz naturę umysłu, jego wytwory i
włożony weń wysiłek, uwalniają się w sposób naturalny. Kiedy rozpoznasz,
że samsara i nirwana są dharmakają, nie będziesz musiał wkładać
wysiłku w praktykę medytacyjną. Jeżeli twoja praktyka nie zagubi się w
lenistwie, nie będziesz czuł żalu w chwili śmierci.
O szczęśliwcy, zmieszajcie swój umysł z Dharmą, a pojawi się w was
szczęście stanu buddy!

Posłuchaj znowu! Jeśli nie poskromisz swoich przeszkadzających uczuć,
napotkasz na wrogów i sprzeczności; jest to bezcelowe, pozwól więc
umysłowi, aby spoczął swobodnie!
Możesz próbować wspierać swoją rodzinę i przyjaciół, ale w chwili śmierci
wszystkie działania poza właściwie wykonywanymi praktykami Dharmy, okażą
się chybione. A zatem nieustannie stosuj się do praktyki duchowej w myśli,
słowie i czynie!
Możesz gonić za światową sławą i osiągnięciami, lecz jeśli praktykujesz
nauki Buddy, to taka aktywność stanie się jedynie przyczyną tego, że
ponownie wpadniesz w samsarę. A zatem, przylgnij do nauk Buddy!
Zamek z ziemi i kamienia może być piękny, ale jeśli nie mieszkasz w
fortecy niezmiennego, będziesz musiał odejść bez niego. Trzymaj się więc
fortecy niezmiennego!
Możesz gromadzić dobra i rzeczy, lecz po śmierci będzie się można cieszyć
jedynie z dwóch nagromadzeń. Gromadź więc dwa nagromadzenia, tak bardzo
jak potrafisz!
Możesz jeść wszelkiego rodzaju wspaniałe pożywienie, ale jeśli nie
przylgnąłeś do nektaru wrodzonej natury, wszystko to zmieni się w stos
nieczystości. Wypij więc nektar głębokich wyjaśnień!
Z całego serca możesz ukochać to ciało z mięsa i krwi, i lgnąć do niego
jakby było tobą, ale ponieważ jest to tylko pożyczka od elementów, i jeśli
nie zrealizujesz niezrodzonej dharmakaji, wkrótce zostanie ci ono
wyrwane. Strzeż więc i schwytaj twierdzę niezrodzonej dharmakaji!
Możesz być partnerem tysiąca miłych przyjaciół, ale jeśli nie dotrzymujesz
towarzystwa metodzie (upaya) i poznaniu (pradżnia), wkrótce
zostaniesz od nich odłączony. Dotrzymaj więc towarzystwa metodzie i
poznaniu!
Twoja sława i rozgłos mogą wypełniać miliard wszechświatów, lecz jeśli nie
rozpoznasz swojej niezrównanej i niewyrażalnej natury, wszystko to będą
jedynie próby Mary, mające na celu uwiedzenie cię. Dąż więc do osiągnięcia
niewypowiedzianej, niepojętej i niemożliwej do opisania natury!
Możesz posiadać moc i władzę władcy świata, ale jeśli po mistrzowsku nie
opanujesz swego umysłu, to kiedy nadejdzie czas śmierci, ciągle nie uda ci
się osiągnąć mocy wolności. Zdobądź więc kontrolę nad swoim umysłem!
Możesz mieć odwagę silnego wojownika, lecz jeśli nie posiadasz
inteligentnej mocy wiedzy rozróżniającej, nie odwrócisz fali w bitwie z
samsarą. Posiądź więc inteligentną moc wiedzy rozróżniającej!
Możesz mówić jako Lew Mowy [Mańdziuśri], ale jeśli nie weźmiesz sobie do
serca pierwotnie czystej natury rozbrzmiewającej pustką, nie zapobiegniesz
dojrzewaniu karmy. Weź więc sobie do serca pierwotnie czystą naturę
pustego rozbrzmiewania!
Możesz dosiadać najwspanialszego ogiera, ale jeśli nie odkryjesz w sobie
wielkiej błogości, nie pozwoli ci to uniknąć nieszczęść samsary. Szukaj
więc natury wielkiej błogości!
Możesz mieć ciało tak wspaniałe jak ciało boga, ale jeśli nie ozdobisz się
najwyższymi właściwościami stanu buddy, nie uwiedzie ono Demona Śmierci.
Ozdób się więc wybitnymi zaletami zwycięskich!
Jeżeli nie szukasz ochrony u swego mistrza i Trzech Klejnotów, nic nie
będzie cię mogło ocalić przed atakami przeszkadzających uczuć. Szukaj więc
ochronnej eskorty u guru i Trzech Klejnotów!
Jeśli nie urzeczywistnisz, że twój umysł jest buddą, będą cię zwodzić
konceptualne myśli. Zrealizuj więc, że twój umysł jest buddą!
Krótko mówiąc, twoje niezliczone światowe dążenia, które nie stanowią
przyczyny wyzwolenia ani wszechwiedzącego oświecenia – poza tym, że są
daremne – spowodują jedynie dalsze samsaryczne nieszczęścia. Istotne jest
więc dokonanie wysiłku – sercem i duszą, w myśli, słowie i czynie – aby
zrealizować niezrównane oświecenie!
Posłuchaj ponownie! Powodem, dla którego ludzie nie odwracają swoich
umysłów od światowych dążeń, jest to, że nie rozumieją przyczyny i skutku,
oraz charakterystycznych cech samsary. Przyczyną samsary jest to, że nie
porzuciło się dualistycznego skupiania się na własnej naturze. Ponieważ w
przebudzonym stanie umysłu ego i inne istoty są jednym, [dlatego] ludziom,
którzy rozróżniają pomiędzy sobą i innymi, brak rozumu! Ponieważ wszystkie
istoty trzech sfer, jedna po drugiej, miały i mają swoich kochających
rodziców, [dlatego] ludzie, którzy uważają innych za swoich wrogów lub
przyjaciół, są pozbawieni rozumu!
Ponieważ w tym czasie musimy dokonać oddzielenia samsary od nirwany,
ludzie, którzy znajdują czas na to, by poświęcić się światowym dążeniom,
są pozbawieni rozumu! Ponieważ to życie trwa tylko krótką chwilę, jak
podróżny w domu noclegowym, dlatego ludzie, którzy zajmują się budową
domów i rezydencji, są pozbawieni rozumu! Ponieważ to ciało jest
wypełnione nieczystymi substancjami i nie może znieść nawet dotyku
ciernia, dlatego ludzie, którzy lgną do niego jako czegoś własnego, są
pozbawieni rozumu!
Ponieważ rodzina i przyjaciele to coś nietrwałego, co umiera, dlatego
ludzie, którzy oczekują, że ich życie będzie trwać bez końca, są
pozbawieni rozumu! Ponieważ w chwili śmierci będziesz musiał odejść z
pustymi rękoma, dlatego ludzie, którzy wszelkimi złymi metodami zabiegają
o jedzenie i bogactwo, są pozbawieni rozumu! Ponieważ zewnętrzne zjawiska
zmieniają się i znikają, dlatego ludzie, którzy spodziewają się, że
związane z nimi przyjemności będą trwały bez końca, są pozbawieni rozumu!
Ponieważ czas twego życia zmniejsza się jak cień zachodzącego słońca,
dlatego ludzie, którzy są leniwi i opieszali, są pozbawieni rozumu!
Ponieważ praktyka Dharmy zapewnia szczęście zarówno w tym życiu, jak i w
przyszłym, dlatego ludzie, którzy odwracają się od niej i angażują się w
życie rodzinne, są pozbawieni rozumu! Ponieważ jest pewne, że popełnianie
negatywnych czynów spowoduje odrodzenie się w niższych światach, dlatego
ludzie, którzy nie boją się dojrzewania karmy, są pozbawieni rozumu!
Ludzie, którzy obecnie nie są w stanie znieść dotyku choćby jednej
ognistej iskry, ale spodziewają się wytrzymać cierpienie gorących piekieł,
są pozbawieni rozumu! Ci, którzy nie są w stanie znieść nawet jednej nocy
zimna, ale spodziewają się wytrzymać cierpienie zimnych piekieł, są
pozbawieni rozumu! Ludzie, którzy nie są w stanie znieść nawet trzech dni
głodu i pragnienia, ale spodziewają się wytrzymać cierpienie głodnego
ducha, są pozbawieni rozumu! Ludzie, którzy nie są zdolni znieść trudów
dźwigania ładunku choćby przez krótką chwilę, a spodziewają się wytrzymać
niedolę zwierzęcia pociągowego, są pozbawieni rozumu!
Ponieważ jest to czas, kiedy potrzeba dobrych rad, dlatego ludzie, którzy
nie słuchają nawet nauczającego mistrza, są pozbawieni rozumu! Ponieważ
jest to czas, kiedy osiągnęło się pewną wolność wyboru, dlatego ludzie,
którzy czynią się niewolnikami przyjemności zmysłowych, są pozbawieni
rozumu! Zaniedbując praktykowania Dharmy nawet przez krótką chwilę,
ludzie, którzy oczekują cieszyć się długotrwałym szczęściem w przyszłości,
są pozbawieni rozumu!
Śmierć już od urodzenia jest twoim wrodzonym stanem posiadania; ludzie,
którzy bez pośpiechu przygotowują się na jutro, ignorując bliskość
śmierci, są pozbawieni rozumu! Obecnie masz szansę wspiąć się w górę lub
spaść w dół; ludzie, którzy nie angażują się w przynoszącą wyzwolenie
praktykę Dharmy, są pozbawieni rozumu! Rezultatem samsarycznych czynów są
wyłącznie nieszczęścia; ludzie, którzy nie porzucą tego stworzonego przez
ego cierpienia, są pozbawieni rozumu! Ponieważ bez końca wędrujesz w
samsarze, ludzie, którzy sami siebie oszukują, są pozbawieni rozumu!
Kiedy pojawia się zdegenerowana epoka tego eonu, ludzie sami się zwodzą,
źle sobie doradzają, stwarzają własną głupotę, kłamią i oszukują się.
Jakie to smutne, że ci ludzie, chociaż posiadają ludzkie kształty, nie
mają więcej rozumu niż woły!

Posłuchaj raz jeszcze! Ty, który praktykujesz Dharmę z głębi serca, zrób
tak jak ci mówię: idź za mistrzem i Trzema Klejnotami z oddaniem tak
stałym jak bieg rzeki! Dbaj o swoich zwolenników, usługujących i wszystkie
pozostałe istoty, z dobrocią i współczuciem, tak jak matka dba o swoje
jedyne dziecko!
Zdobądź moc i zdolności i wyzwól wrogów Dharmy Buddy; bądź tak potężny jak
uderzenie pioruna! Nie bądź leniwy, ale poweźmij wysiłek wykonywania
pozytywnych działań myślą, słowem i czynem, z taką energią jak próżna
kobieta, której włosy zajęły się ogniem! Bądź sumienny, jeśli chodzi o
dobro i zło i z uwagą tak czystą jak jęczmienna mąka co do przyczyny i
skutku karmicznych czynów, unikaj negatywności jak trucizny!
Postanów, że będziesz gorliwie naśladować czyny wszystkich przodków o
subtelnych i szlachetnych umysłach i podążać za przykładem świętych
istot! [ Paralelny wers z Rinczien Terdzo brzmi: „Zrezygnuj ze
współzawodnictwa z przełożonymi i naśladuj przykład szlachetnych istot”. ]
Przyjmij guru, jidamy, dakinie i strażników Dharmy na świadków swoich
ślubowań i dokładnie, z czystym sumieniem, przestrzegaj ich! Użyj siebie
jako kryterium cierpliwości i nie rań, ani nie zadawaj bólu innym!
Cokolwiek robisz, nigdy nie oddalaj się od tego, co jest znaczące, ale
nakieruj na Dharmę swoje myśli, słowa i czyny! Nie krytykuj innych;
zamiast tego ujawnij swoje błędy światu! Pomóż tym, którzy mają oddanie,
wejść w Dharmę w odpowiedni sposób, nauczając stosownego lub ostatecznego
znaczenia!
Wszelkiego rodzaju nietrwałość, taka jak śmierć czy oddzielenie, to
posłania dla ciebie, a zatem zwracaj uwagę! Nie zajmuj się wielu
rozpraszającymi działaniami, ale zrelaksuj ciało i umysł! Praktykuj,
stosując głębokie wyjaśnienia do swego stanu umysłu!
Bez względu na to jak biedny możesz być, nie szukaj podstępem jedzenia i
bogactwa! Kiedy twój umysł wypełnia strach, nie bądź wrogo usposobiony
wobec przeszkadzających duchów! Nawet za cenę królestwa nie rań innych
istot!
Ponieważ czas śmierci jest nieokreślony, weź do niewoli twierdzę natury
umysłu! Poszukaj kwalifikowanego mistrza, zawsze oddawaj mu cześć na
szczycie swojej głowy i rozwiń tęsknotę ufności i oddania!
Ponieważ nie wiesz, co będzie ci potrzebne w życiu, przestudiuj wszystkie
zagadnienia wiedzy! [ Przedmioty wiedzy tradycyjnie obejmują filozofię,
języki, logikę, medycynę, sztuki i rzemiosła. ] Bez względu na to, czego
się nauczysz, zarozumiałość daje oparcie demonowi katastrofy; a zatem
upokórz się!
Zawsze przebywaj w odległych siedzibach górskich, ponieważ samotność jest
źródłem szczęścia! Nie żyj życiem złego gospodarza, ponieważ spowoduje to
nieszczęścia w tym i we wszystkich przyszłych żywotach! Ponieważ
towarzystwo, w jakim się znajdujesz, wpływa na codzienne czyny, zwiąż się
z ludźmi, którzy przebywają w harmonii z Dharmą.
Dopóki nie osiągniesz realizacji poprzez trening medytacyjny, nie
przechwalaj się, ani nie działaj w szorstki sposób! Odrzuć uprzedzenia i
stronniczość, ponieważ są one łańcuchami samsary! Nie bądź hipokrytą i nie
zachowuj się w sposób pretensjonalny, ponieważ wszyscy mądrzy ludzie
pogardzają tym i lekceważą to!
Nie przebywaj wśród zwykłych ludzi; złe zachowanie w sposób naturalny
kala! Nie pokładaj zaufania w żadnych uwarunkowanych zjawiskach; wszystko
jest magiczną zjawą! Zdobądź pewność we własnym umyśle; przebudzony stan
nie znajduje się gdzie indziej!
Kiedy porzucisz i przyswoisz sobie opisane powyżej środki, zostaniesz tym,
który podtrzymuje nauki Śakjamuniego.

Posłuchaj raz jeszcze! Jeśli z głębi serca pragniesz praktykować Dharmę,
oprzyj swoją praktykę Dharmy na przestrzeganiu zasad, które są jak ziemia!
Udoskonal pojazdy filozofii w ramach poglądu, który jest rozległy jak
przestrzeń! Dzięki dostrzeganiu szczegółów tak wyraźnie jako barw tęczy,
utrzymuj wszystkie nauki w umyśle, odrębne i niezmieszane!
Prowadź zdecydowanych, udzielając im nauk we właściwej kolejności, tak jak
stopniowo zdejmuje się korę z drzewa bananowca! Wychowaj przeznaczonych i
wartościowych uczniów ustnymi wyjaśnieniami, tak czułymi jakbyś się
opiekował młodymi sadzonkami!
Pamiętaj o treningu medytacyjnym tak wyraźnym i żywym jak kwiaty jesienią!
Jak uzdrawiacz, bierz wyjaśnienia ze wszystkich stron i stosuj je tam,
gdzie są one potrzebne! Bądź umiarkowany, jak wtedy, kiedy używasz soli do
swoich potraw!
Odetnij bezpośrednio nieszczęścia, jak dziki jak, zmierzający wprost pod
górę doliny! Kiedy spotykasz przeszkadzające uczucia, porzuć je jakbyś
spotkał nienawistnych wrogów! Kiedy narodzi się w tobie antidotum na nie –
pierwotna pełnia uwagi – strzeż jej w strumieniu swego istnienia tak
dokładnie jak swoich oczu!
Oczyszczając błędne pojęcia i wątpliwości poprzez słuchanie i
przemyśliwanie, usługuj mistrzowi z giętkością młodego jelenia! Odnośnie
spraw światowych, bądź tak uparty jak stary byk, który nie pozwala nikomu
prowadzić się za nos! Ćwicząc się w czterech niezmierzonościach, zrównuj
wszystko z cierpliwością owcy!
Jeśli nadszedł czas na wykorzystanie podczas dysputy tego, czego się
nauczyłeś, przedrzyj się poprzez to z pomocą inteligencji, której nic nie
jest w stanie powstrzymać, tak jak miecza wojownika! Jeśli poszukujesz
znaczenia poprzez przemyśliwanie, poskrom ospałość i pobudzenie, tak
jakbyś kiełznał dzikiego ogiera! Jeśli zasymilujesz w sobie doświadczenie,
odrzuć wszelkie światowe dążenia jak jakaś znakomita osobistość, która
zachorowała na trąd!
Krótko mówiąc, aby szybko przebudzić i zrealizować niezrównane oświecenie,
istotne jest obserwowanie siebie we wszystkich sytuacjach i kontrolowanie
siebie odnośnie przyczyny i skutku, tak dokładne jak nowo poślubionej
żony!

Słuchaj znowu! Opanowanie i łagodny sposób mówienia są konieczne dla
ułatwienia narodzenia się w tobie miłującej dobroci. Ciekawość i aktywny
umysł daje ci dobrą właściwość łatwego odczucia ufności. Poczucie honoru i
skromności daje ci dobrą właściwość wytrwałości w praktyce Dharmy.
Napotkanie cierpienia i nieszczęść daje ci dobrą sposobność skierowania
swego zainteresowania ku Dharmie. Uczciwość i zaufanie dodaje dobrych
właściwości, pozwalających na zniesienie trudności. Wierność i głęboka
uczuciowość pobudzają dobre właściwości, które pozwalają na osiągnięcie
prawdziwej zdolności służenia swojemu mistrzowi.
Niechęć do zalet i istniejącego stanu rzeczy daje ci dobrą właściwość
niezaangażowania w stronniczość w związku z Dharmą Buddy. Niedbałość
odnośnie spraw światowych daje ci dobrą właściwość większych zdolności
utrzymania świętej Dharmy. Dotrzymywanie słowa użycza pozytywnych
właściwości bycia w harmonii z Dharmą.
Bycie zdecydowanym i nieustępliwym daje ci dobrą właściwość wyższych zalet
podczas praktykowania Dharmy. Uśmiech na twarzy i łagodne usposobienie
dają ci dobrą właściwość czystej samaji z twoimi przyjaciółmi w
Dharmie. Nie skupianie się na czymś konkretnym i spontaniczność w
codziennych działaniach dają ci dobrą właściwość bycia w stanie
bezpośredniego odcięcia konceptualnego myślenia.

Z drugiej strony, te cechy charakterystyczne mogą stać się wadami, jeśli
zostanie się przez nie przygniecionym w sposób następujący: Ludzie, którzy
mówią w sposób opanowany i łagodny, znajdują się w niebezpieczeństwie
stania się ofiarą błędów pretensji i nieuczciwości. Ludzie ciekawi
[wszystkiego] o aktywnych umysłach popełniają błąd łatwego porzucania
praktyki Dharmy. Ludzie skromni i z poczuciem honoru popadają w błąd
polegający na tym, że nie zostawiają spraw świata poza sobą.
Ludzie, którzy doświadczyli wiele cierpienia i nieszczęść, znajdują się w
niebezpieczeństwie, ponieważ mogą nie znaleźć wolnego czasu, mimo iż
pragną praktykować Dharmę. Ludzie uczciwi i ufający, znajdują się w
niebezpieczeństwie popadnięcia w błąd niezrozumienia Dharmy. Ludzie,
którzy są stali i głęboko uczuciowi w stosunku do krewnych, popadają w
błąd nie odcięcia tego, co wiąże ich ze sprawami świata.
Ludzie, którzy nie lubią zalet i istniejącego stanu rzeczy, ryzykują tym,
że nie zastosują antidotum w swojej praktyce świętej Dharmy. Ludzie,
którzy nie dbają o sprawy świata, ryzykują tym, że nie wytrwają do końca
praktyki Dharmy. Ludzie, którzy dotrzymują słowa, ryzykują tym, że popadną
w błędy szorstkiej mowy, prowadzącej do wymiany argumentów i sprzeczki.
Ludzie, którzy są zdecydowani i nieustępliwi, ryzykują tym, że będą mieli
trudności z porzuceniem niechęci i wrogości. Ludzie, którzy zachowują
uśmiech na twarzy i łagodne usposobienie, ryzykują tym, że staną się
podatni na romanse i zbytnimi hipokrytami. Ludzie, którzy nie skupiają się
na niczym konkretnym i są spontaniczni, nie przykładają się do działań
związnych z Dharmą i ryzykują popadnięcie w błąd pomniejszania znaczenia
faktu dojrzewania karmy.
Wy wszyscy, którzy możecie wejść przez bramę Dharmy: jeśli odrzucicie
wszystkie błędy i pojawią się w was wszystkie zalety, bez problemów
zrealizujecie niezrównane oświecenie; zachowajcie więc to w umyśle!

Posłuchaj raz jeszcze! Jest wielu ludzi, którzy nie pozostają w zgodzie z
Dharmą, mimo iż weszli w jej bramę, musisz więc upewnić się, że nie stało
się to twoim udziałem! Możesz być wyświęcony, ale nie jesteś praktykującym
Dharmę, jeśli sposób, w jaki żyjesz i to, co posiadasz, jest takie samo
jak u głowy rodziny. Możesz porzucić światowe działania, ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli nie porzuciłeś zwykłego, błahego plotkarstwa.
Możesz mieszkać w pustelni, ale nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli
twoje działania są takie same jak działania zwykłej osoby. Możesz porzucić
swoją ojczyznę, ale nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli nie odciąłeś
więzów, jakie łączą cię ze światowymi ludźmi. Możesz być wytrwały w
praktyce, ale nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli nie odwróciłeś umysłu
od pożądania.
Możesz doświadczać wielu niewygód, ale nie jesteś praktykującym Dharmę,
jeśli nie jesteś w stanie znieść krzywd wyrządzanych przez innych. Możesz
praktykować fazę rozwojową i spełniającą, ale nie jesteś praktykującym
Dharmę, jeśli oczekujesz, że wróżby i rytuały szamanistyczne usuną
przeszkody. Możesz ćwiczyć się w niedualizmie, ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli oczekujesz pomocy od bogów i obawiasz się
krzywd, jakie mogą ci wyrządzić demony.
Możesz wejść na ścieżkę mahajany, ale nie jesteś praktykującym Dharmę,
jeśli nie próbujesz przynosić pożytku czującym istotom. Możesz działać dla
dobra istot, ale nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli twoje najgłębsze
cele nie znajdują się w uścisku bodhicitty. Możesz rozumieć pogląd, ale
nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli nie zważasz na dojrzewającą karmę.
Możesz rozumieć dziewięć jan pojazdu [ningmapy], ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli nie połączysz swego umysłu z Dharmą. Możesz
przez cały czas praktykować z jednoupunktowionym umysłem, ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli nie zniszczyłeś skupiania się na zjawiskach
jako czymś realnym. Możesz posiadać trzy treningi, ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli motywuje tobą chciwa pretensjonalność.
Jeśli w dowolnym duchowym działaniu, w jakie się zaangażowałeś, będzie
brakować potrójnej doskonałości przygotowania, głównej części i
konkluzji, [ Potrójna doskonałość (tyb. dam pa gsum) to: doskonały
początek bodhicitty; doskonała główna, niekonceptualna część; oraz
doskonała konkluzja czyli dedykacja zasługi. ] nie jesteś praktykującym
Dharmę. Możesz być spontaniczny w codziennych działaniach myśli, słów i
czynów, ale nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli zagubiłeś się w
zwykłych przeszkadzających uczuciach. Ludzie, którzy odrzucają praktyki
pozwalające na osiągnięcie spełnienia już teraz, a zamiast tego dążą do
osiągnięcia spełnienia w przyszłości, nie są praktykującymi.
Nie jesteś praktykującym Dharmę, jeśli oczekujesz na osiągnięcie rezultatu
w przyszłości, bez rozpoznania naturalnego oblicza swego umysłu. Możesz
stwarzać karmiczne czyny o pozytywnych korzeniach, ale nie jesteś
praktykującym Dharmę, jeśli nie odwróciłeś się od ośmiu światowych dharm.
Ludzie przyszłości, tych osiem światowych dharm to zuchwałe demony, które
żyją w każdym, wysokim i niskim. Tych osiem to: być szczęśliwym, kiedy cię
chwalą i nieszczęśliwym, kiedy cię oskarżają; być szczęśliwym, kiedy jest
się sławnym i nieszczęśliwym, kiedy jest się niesławnym; być szczęśliwym,
kiedy doświadcza się przyjemności i nieszczęśliwym, kiedy odczuwa się
niewygodę; oraz być szczęśliwym, kiedy się coś zdobyło i nieszczęśliwym,
kiedy się coś straciło.
Musisz dokładnie się zbadać, aby zobaczyć, czy wszystkie pozytywne
korzenie, które stworzyłeś w przeszłości myślą, słowem i czynem,
popełniłeś z postawą tych ośmiu, czy też nie, i czy posiadasz je w swoich
obecnych czynach, a także czy posiadają je czyny, które planujesz w
przyszłości. Istotne jest, by powstrzymać się od angażowania w nie!
Wszyscy ludzie, którzy w przyszłości staną się zwolennikami Padmy, bez
względu na to, w jakie praktyki się będziecie angażować, praktykujcie
bezbłędną ścieżkę w celu szybkiego osiągnięcia wielkiego oświecenia stanu
buddy! Praktykujcie rozległe i głębokie znaczenie! Praktykujcie,
posiadając wszystkie nauki prawdziwie i w pełni przebudzonego!
Praktykujcie, posiadając znaczenie pojazdu o dziewięciu stopniach, z
których każdy wyższy zawiera w sobie, w umyśle jednej osoby, wszystko to,
co niższy! Praktykuj dowolny cel bądź czyn, rozpoznając, że nie ma ogóle
żadnej rzeczy do urzeczywistnienia!
Praktykuj w stanie, w którym wszystkie zjawiska samsary i nirwany są jedną
sferą dharmakaji! Praktykuj wyłącznie w oparciu o moje wyjaśnienia!
Praktykuj bez wątpliwości czy wahania odnośnie rezultatów oświecenia!

To była ustna rada dotycząca postępowania, powierzona tybetańskim mnichom i
każdemu, kto pragnie praktykować Dharmę Buddy. Samaja.
Oby spotkali ją wartościowi ludzie, posiadający karmiczne związki!

Padmasambhava.PL