Biblioteczka buddyjska vol. 86

BIBLIOTECZKA BUDDYJSKA (vol 86)

Patrul Rinpocze
ZROZUMIENIE SAMOWYZWOLENIA
ISTOTNE ZNACZENIE TRZECH STWIERDZEŃ GARABA DORDŻE

tłumaczenie:
Jacek Sieradzan

Kraków 2124
w Roku Ognistego Wołu

ZROZUMIENIE SAMOWYZWOLENIA
będące
Głęboką metodą osiągnięcia oświecenia poprzez ostateczną Wielką
Doskonałość

Nauka płynące z serca obdartusa i dżentelmena.
Wspaniale!

Nigdy nie oddzielając się od doskonałego naturalnego stanu,
Po odcięciu korzenia pomieszania, jesteś Pierwotnym Buddą
Samantabhadro, obym szybko zrealizował
Twoje zrozumienie, takim jakie ono jest.

Jeżeli wy, szczęśliwcy, chcecie osiągnąć oświecenie, wówczas pilnie
praktykujcie prawdziwe znaczenie tych trzech słów [jakie wyszły] z serca
tego wędrownego żebraka, starego psa Patrula.
To, co jest zwane ‚śunjatą (= pustką) naturalnego stanu’ jest spełnieniem
ślubowań wszystkich adeptów guru. Jest to zrozumienie wszystkich budów
trzech czasów. Jest to esencja życia wszystkich bóstw, krwiste serce
wszystkich dakiń i siedziba wszystkich strażników Dharmy. Jest to
esencjonalny nektar wszystkich sutr i tantr, czysta esencja wszystkich
tajemnych mantr vidjadharów. Jest to jedyna nauka mahamudry, Wielkiej
Doskonałości i środkowej ścieżki.
Mówię to po to, aby wprowadzić cię w nierozdzielność twojego umysłu i
naturalnego stanu. Wiedząc to, wyzwala się wszystko. Ta jedna reguła
wystarczy. Jest to ostateczna natura mahamudry. Jeżeli urzeczywistnisz ją
rano, to rano będziesz buddą. Jeżeli urzeczywistnisz ją wieczorem, to
wieczorem będziesz buddą. Tak zostało powiedziane. Ta wielka nazwa posiada
wielkie znaczenie. Wszystkie te tytuły i atrybuty odnoszą się po prostu do
pozostawania w samopowstającym braku sztuczności śunjaty własnego umysłu.
Jeżeli wy, jogini i joginki, chcecie bezbłędnie urzeczywistnić ten czysty
pogląd, wówczas zachowajcie przejrzystość i czujność w stanie niesztucznej
śunjaty. Jeżeli umysł pozostaje cichy i spokojny, wtedy pozostawaj bez
sztuczności w tym stanie. Jeżeli nie ma uważności, wówczas bądź w tym
braku uważności. Krótko mówiąc, pozostań bez sztuczności, bez względu na
to, co się jawi w umyśle. Nie działaj, nie zachęcaj ani nie zakazuj
niczego. Bez względu na to, co się pojawia, po prostu pozostań bez
sztuczności w tym, co się jawi. Nie zatrzymuj swojego umysłu ‚tutaj’, ani
nie podążaj ‚tam’ za obiektami. Pozostań bez sztuczności w umyśle tego,
kto patrzy i myśli. Nie utrzymuj swojego umysłu ‚tutaj’, ani nie szukaj
‚tam’ obiektu medytacji. Pozostań bez sztuczności dokładnie w umyśle,
który medytuje.
Twojego umysłu nie można znaleźć poprzez szukanie. Natura umysłu (sems
nyid) jest od samego początku pusta. Poszukiwanie nie jest niezbędne,
ponieważ poszukiwacz jest samą rzeczywistością (de nyid). Pozostań
niezachwianie w tym, który poszukuje. Zrozumienie czy niezrozumienie,
prawda czy nieprawda, istnienie czy nieistnienie — bez względu na to, co
się jawi, po prostu pozostań bez sztuczności w tym, kto myśli. Dobre czy
złe, przyjemne czy brudne, szczęście czy smutek, bez względu na stan
umysłu, bez akceptacji czy odrzucania czegokolwiek, po prostu pozostań bez
sztuczności w tym, gdzie to się pojawia. Upragnione czy nieupragnione,
cokolwiek się jawi, po prostu pozostań bez sztuczności w tym pojawianiu
się.
Ponadto, w snyan rgyud zostało powiedziane: „Podstawa bez
sztuczności jest mahamudrą. Ścieżka bez sztuczności jest wielką środkową
ścieżką. Rezultat bez sztuczności jest Wielką Doskonałością”.
Ten brak sztuczności najsubtelniej usuwa wszelkie przeszkody. Kiedy umysł
jest zaburzony i oscyluje pomiędzy brakiem myśli i wieloma myślami,
utrzymuj ciało, mowę i umysł w dużym spokoju i zrelaksowane. Wówczas
pozostań w stanie niezangażowanej obserwacji wszystkiego, co się pojawia.
Kiedy powstają nieśmiałe myśli, które unoszą się na krawędzi świadomości,
zachowaj czujną świadomość i pozostań w spokojnej przejrzystości, która
jest naprawdę przebudzona.
Kiedy umysł staje się ospały, zamglony lub zaciemniony, nie pragnij
doświadczać szczęścia ani przejrzystości, ale — nie zwracając na to uwagi
— utrzymuj go w swoim miejscu. Kiedy umysł jest szczęśliwy czy smutny,
pozostań niezachwiany jako sprawca szczęścia i smutku.
Kiedy powstają [uczucia] szczęścia, uniesienia, sukcesu, dumy lub
[poczucia] honoru, pamiętaj, że są one wielkim pojawieniem się mocy demona
uniesienia. Jeżeli ich nie poniechasz, wkrótce cię spustoszą, zachowaj
więc spokój w ciele i umyśle. Gorączka, smutek, złodzieje, rabusie,
zniewagi, złorzeczenia, bicie, problemy, głód — kiedy pojawią się tego
typu rzeczy, nie przygnębiaj się, nie marszcz brwi i nie płacz. Zachowaj
uśmiech i pogodę ducha.

Nauka dotycząca ukrytych błędów umysłu

Niektórzy wielcy medytujący, zarówno mężczyźni jak i kobiety, myślą, że
nie potrafią rozpoznać natury umysłu i dlatego wpadają w smutek i wylewają
łzy. Nie ma powodu do smutku. Nie ma powodu, aby nie rozpoznać [natury
umysłu]. Po prostu pozostań w tym, kto myśli, że nie jest w stanie
rozpoznać natury umysłu.
Niektórzy wielcy medytujący mówią, że natura umysłu jest trudna do
uchwycenia. Tak wcale nie jest. Błąd polega na nierozpoznaniu medytacji.
Nie ma potrzeby szukać medytacji, ani jej kupować. Nie ma potrzeby „robić”
jej, ani dążyć do niej. Nie ma potrzeby pracować nad medytacją. Wystarczy
pozostać w stanie, w którym pozwala się na swobodne powstawanie w umyśle
wszystkiego. Od samego początku twój umysł jest obecny i dlatego nie ma
potrzeby tracenia go czy znajdywania, posiadania czy nieposiadania. Umysł
jest od samego początku obecny, a zatem bez względu na to, co myślisz
podczas myślenia, czy czego nie myślisz podczas niemyślenia, ten umysł
jest po prostu sobą. Bez względu na to, co powstaje w umyśle, wystarczy
pozostać [w nim] bez sztuczności i bez wahań, bez względu na to, co się
jawi. Szczęście i wygoda pojawią się bez wysiłku. Kiedy praktyka Dharmy
wydaje się trudna, jest to po prostu znak własnych błędów i splamień.
Niektórzy wielcy medytujący nie pozostają w swoim umyśle tak jak należy,
ale niepotrzebnie szukają umysłu tu i ówdzie. Poszukując umysłu tu i
ówdzie, nie zrozumie się go. Jest to błąd niezrozumienia rzeczywistego
znaczenia. Nie potrzeba szukać tu i ówdzie. Po prostu pozostań w umyśle,
który szuka tu i ówdzie.
Niektórzy wielcy medytujący nie pozwalają swojemu umysłowi spocząć na
myślach, jeśli są myśli i na niemyślach, jeśli brak myśli. Uważają, że
myśli pochodzą skądinąd, przez co szukają ich tu i ówdzie i wskutek tego
nie rozpoznają swych umysłów. Nie potrzeba szukać tu i ówdzie. Po prostu
pozwól umysłowi spocząć w myślach, jeśli są myśli, lub w braku myśli,
jeśli ich nie ma.
Niektórzy wielcy medytujący nie wierzą w to, że naturą ich umysłów jest
śunjata. [Najpierw] myślą, że tak jest, a później, że tak nie jest i
stwarzają wiele wątpliwości. Jest to błąd niezrozumienia rzeczywistości
umysłu. Nie ma potrzeby dla powstawania wątpliwości. Twój umysł jest od
samego początku pusty, pozostań więc po prostu w tym stanie śunjaty.
Jeżeli powstają myśli, po prostu pozostań w wątpliwościach.
Niektórzy wielcy medytujący nie obserwują umysłu uważności. Zamiast tego
patrzą na zwodnicze obiekty przykucia uwagi, takie jak ziemia czy
kamienie. Wielu tak czyni. Postępując w ten sposób nie osiągną czystego
poglądu, ponieważ utrzymują pogląd dualistyczny. Patrz, spoczywając w
umyśle uważności.
Niektórzy wielcy medytujący nie przebywają w nierodzielności przejawienia
i umysłu, lecz zamiast tego podążają za zjawiskami. Nie jest to czysty
pogląd, ale pogląd dualistycznego doświadczenia. Nie podążaj za
zewnętrznymi zjawiskami. Nie wciągaj jaźni do wewnątrz. Utrzymuj
nierozdzielność zjawisk i umysłu.
Niektórzy wielcy medytujący nie spoczywają w sobie samych, lecz zamiast
tego patrzą na pojawiające się myśli jak kot czatujący na myśl. Jeżeli
myśli powstają, przebywaj w powstawaniu, a jeśli myśli nie powstają,
przebywaj w ich niepowstawaniu.
Niektórzy wielcy medytujący nie wiedzą jak przebywać w samym umyśle i
dlatego podążają za wspomnieniami. Nie jest to czysty pogląd. Jest to
podążanie za wspomnieniami. Nie podążaj za wspomnieniami, lecz pozostań we
wspomnieniach.
Niektórzy wielcy medytujący nie przebywają w umyśle bez względu na to jaki
on jest, i bez względu na to, co się dzieje. Podoba im się „dobra”
medytacja i dlatego z całej siły starają się kontrolować umysł. To nie
jest czysty pogląd. Umysł nie jest sztuczny, nie rób więc nic sztucznego
ani wymyślonego. Niech umysł pozostanie na swoim miejscu, a wszystko co
tylko się ukazuje, pojawia się bez przeszkód.
Niektórzy wielcy medytujący silnie kontrolują i wyrzucają z siebie
wszystkie pojawiające się wspomnienia, przez co krępują swoje umysły. To
nie jest czysty pogląd. To przeszkadza umysłowi. Jeżeli umysł jest
ustabilizowany, przebywaj na tej stabilnej podstawie. Jeżeli umysł się
zmienia, wówczas spocznij w tej zmianie.
Niektórzy wielcy medytujący niedbale utrzymują otępiały, obojętny i
niezogniskowany na niczym umysł. To nie jest czysty pogląd. Pozostań
przejrzysty i inteligentny w stanie śunjaty.
Niektórzy wielcy medytujący sądzą, że sam umysł jest pusty, a potem
medytują w ten właśnie sposób. To nie jest czysty pogląd. To jest
medytacja na sfabrykowaną śunjatę. Pozostań w tym, który myśli, że to jest
śunjata.
Niektórzy wielcy medytujący, kiedy doświadczają błogości, spokoju,
śunjaty, wielkiej przejrzystości itd., przyglądają się temu bardzo
intensywnie i w prymitywny sposób. A kiedy pojawia się śunjata bez żadnego
obiektu, w ogóle przestają patrzyć. To nie jest czysty pogląd. To jest
zróżnicowanie. Nie angażując się w żadne zróżnicowanie, pozostań we
wszystkim, co się pojawia.
Niektórzy wielcy medytujący patrzą na powstająe dobre wspomnienia, a nie
patrzą na powstające złe czy obojętne wspomnienia. To nie jest czysty
pogląd. To jest patrzenie na to, co dobre, albo unikanie tego, co złe.
Pozostań bez wahań, bez względu na to, jakie pozytywne czy negatywne
wspomnienia się pojawią.
Niektórzy wielcy medytujący lubią, kiedy ich umysły są szczęśliwe, a
wpadają w gniew, kiedy powstają w nich dzikie, zakłócające myśli. To nie
jest czysty pogląd. To jest błąd nieznajomości tego jak przebywać z
rzeczywistą naturą wszystkiego, co się jawi. Kiedy powstają dzikie myśli,
zrelaksuj umysł i pozostań w samej dzikości.
Niektórzy wielcy medytujący nie napinają, ani nie relaksują uwagi zgodnie
z obecną potrzebą. To nie jest czysty pogląd. Jest to pozwalanie sobie na
pewną sztuczność i jest to błąd nie znajomości sposobu, w jaki przebywa
umysł. Napinając i rozluźniając [uwagę] w miarę potrzeby, i nie napinając
i nie rozluźniając [jej], kiedy nie jest to konieczne, pozostań
przejrzysty i czujny w naturalnym przepływie umysłu.
Niektórzy wielcy medytujący, pamiętając o słodkim smaku dobrego jedzenia i
picia, nie są w stanie pozostać w medytacji. Wstają i szukają smakowitego
jedzenia i picia, a gdy uda im się je znaleźć, cieszą się z tego.
Zachowując się w ten sposób, tracą pożywienie kontemplacji i nie osiągają
rzeczywistej medytacji. Dzięki radości z wybornych smaków, wielcy
medytujący czują się niepotrzebni i cierpią. A zatem, nie pragnąc
słodkiego smaku wybornego jedzenia i picia, skup się na swojej potrzebie
pożywienia kontemplacji.
Niektórzy wielcy medytujący, kiedy pojawiają się szczęście, [wysoki]
status, przyjemność, pochwały itd., nie potrafią pozostać w medytacji,
lecz stają się naprawdę szczęśliwi, zadowoleni i podekscytowani. A kiedy
pojawiają się smutek, problemy, choroba, złorzeczenia, prześladowania
itd., również nie są w stanie medytować. Ze srogą twarzą, przypominającą
czarną chmurę, mówią, że to wszystko jest trudne i łzy spływają im z oczu.
Postępując w ten sposób, nie osiąga się dobrej Dharmy bycia w stanie
doświadczania smutku i szczęścia jako czegoś równego. Dostanie się pod
wpływ szczęścia i smutku oraz pozostałych z ośmiu światowych dharm,[
Zysk, strata, sława, niesława, pochwała, obmowa, szczęście i smutek.] nie
osiągają Dharmy. Stają się zwykłymi ludźmi, przywykłymi do czynienia
użytku ze złych nawyków. Musisz więc praktykować zachowując identyczną
postawę wobec wszystkiego, co się pojawi, czy będzie to szczęście czy
smutek.

Wyjaśnienie aktywności umysłu

Od samego początku umysł jest niesubstancjalny. Kiedy patrzymy na niego,
niczego nie widzimy, co oznacza, że jest on pusty. Jednak nie jest [on
tylko] pusty, ponieważ jest promieniującą świadomością. Nierozdzielność
świadomości i śunjaty jest przenikająca jak niebo. Chociaż próbujesz
utrzymać umysł w stanie stabilnym, nie można go zakorzenić; wszędzie
przenika bezpośrednio. I chociaż nie próbujesz go uchwycić, powraca na
swoje miejsce. Chociaż nie ma rąk ani nóg, zawsze znajduje się w ruchu.
Chociaż odpychasz go do siebie, nie chce odejść, ale powraca na swoje
miejsce. Nie ma oka, ale jest świadomy wszystkiego. Zjawiska świadomości
stają się puste. Mówi się, że natura umysłu jest niczym — jednak chociaż
jest on (= umysł) niczym, pojawiają się percepcje i doświadczenia. On nie
istnieje, ponieważ staje się pusty. Nie istnieje, ponieważ manifestują się
[w nim] percepcje i doświadczenia. Promieniuje przejrzystość zjednoczenia
przejawienia i śunjaty. Przejrzysty i pusty naturalny stan ma promienny
własny wyraz z pięcioma pierwotnymi percepcjami,[ Wszechobejmująca
przestrzeń, dokładna percepcja, przejrzystość podobna do zwierciadła,
doskonała równość oraz całkowite spełnienie.] które w pełni się rozchodzą.
Pierwotnie czysty naturalny stan pojawia się bez wysiłku, a wymiary
(sku) i sfery (zhing khams) powstają bez żadnych przeszkód.
Przejrzystości matki (= to co wrodzone) i syna (= owoc praktyki) łączą się
z sobą w jedno. Naturalny stan umysłu jest właśnie taki jak to. Czy
rozpoznaliście to, Zrealizowani? Czy wiecie o tym, o Znawcy? Jogini,
właśnie to musicie praktykować!

Wyjaśnienia dotyczące samowyzwolenia pomieszania

Tak jak trucizna staje się lekiem, śunjata jest wolna od skąpstwa.
Skąpstwo powstaje wskutek siły pomieszania. Bez pomieszania obserwuj tego,
w kim powstaje skąpstwo. Praktykuj to, obserwując bez rozproszenia, a
skąpstwo się oczyści i stanie się puste. Pozostań nie wahając się w stanie
śunjaty. To jest czystość skąpstwa. Nie ma szczodrości wyższej niż to.
Jogini, urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od pożądania. Pożądanie powstaje wskutek mocy
pomieszania. Bez pomieszania obserwuj tego, w kim powstaje pożądanie.
Praktykuj to, obserwując bez rozproszenia, a pożądanie się oczyści i
stanie się puste. Pozostań nie wahając się w stanie śunjaty. To jest
czystość pożądania. Nie ma moralności wyższej niż to. Jogini,
urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od gniewu. Gniew powstaje wskutek mocy pomieszania. Bez
pomieszania obserwuj tego, w kim powstaje gniew. Praktykuj to, obserwując
bez rozproszenia, a gniew się oczyści i stanie się pusty. Pozostań nie
wahając się w stanie śunjaty. To jest czystość gniewu. Nie ma praktyki
wyższej niż to. Jogini, urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od lenistwa. Lenistwo powstaje wskutek mocy
pomieszania. Bez pomieszania obserwuj tego, w kim powstaje lenistwo.
Praktykuj to, obserwując bez rozproszenia, a lenistwo się oczyści i stanie
się puste. Pozostań nie wahając się w stanie śunjaty. To jest czystość
lenistwa. Nie ma pilności wyższej niż to. Jogini, urzeczywistnienie tego
jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od rozproszenia. Rozproszenie powstaje wskutek mocy
pomieszania. Bez pomieszania obserwuj tego, w kim powstaje rozproszenie.
Praktykuj to, obserwując je bez wahań, a rozproszenie się oczyści i stanie
się puste. Pozostań nie wahając się w stanie śunjaty. To jest czystość
rozproszenia. Nie ma koncentracji wyższej niż to. Jogini,
urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od głupoty. Głupota powstaje wskutek mocy pomieszania.
Bez pomieszania obserwuj tego, w kim powstaje głupota. Praktykuj to,
obserwując bez rozproszenia, a głupota się oczyści i stanie się pusta.
Pozostań nie wahając się w stanie śunjaty. To jest czystość głupoty. Nie
ma mądrości wyższej niż to. Jogini, urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!
Śunjata jest wolna od żądzy. Żądza powstaje wskutek mocy pomieszania. Bez
pomieszania obserwuj naturę żądzy. Praktykuj to, obserwując bez
rozproszenia, a żądza się oczyści i stanie się pusta. Pozostań nie wahając
się w stanie śunjaty. To jest czystość żądzy. Nie ma zadowolenia wyższego
niż to. Jogini, urzeczywistnienie tego jest wspaniałe!

Wyjaśnienie samowyzwolenia trucizn [umysłu]

Odnośnie przekształcenia trucizn[ Trucizny umysłu to: głupota, awersja,
przywiązanie, duma i zazdrość.] w pierwotnej mądrości, w stanie nie
rozproszenia nie ma cierpienia. Cierpienie powstaje w wyniku siły
pomieszania. Bez rozproszenia obserwuj naturę cierpienia. Cierpienie znika
i staje się puste. Pozostań nie wahając się w stanie pustej
przejrzystości. To jest czystość cierpienia. Nosi ona nazwę wielkiej
błogości naturalnego stanu.
Stan nierozproszenia jest wolny od trucizn. Trucizna powstaje w wyniku
błędu pomieszania. Bez rozproszenia obserwuj naturę trucizny. Praktykuj tę
uważną medytację bez wahań, a trucizny staną się puste. Pozostań nie
wahając się w stanie śunjaty. To jest czystość trucizny. Nosi ona nazwę
niezrodzonego naturalnego stanu.
Stan nierozproszenia jest wolny od awersji. Awersja powstaje w wyniku
błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę awersji. Praktykuj tę
uważną medytację bez wahań, a awersja zniknie i stanie się pusta. Pozostań
nie wahając się w stanie pustej przejrzystości. To jest czystość awersji.
Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości podobnej do zwierciadła.
Stan nierozproszenia jest wolny od dumy. Duma powstaje w wyniku błędu
rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę dumy. Praktykuj tę uważną
medytację bez wahań, a duma zniknie i stanie się pustą przejrzystością.
Pozostań nie wahając się w stanie pustej przejrzystości. To jest czystość
dumy. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości doskonałej równości.
Stan nierozproszenia jest wolny od przyciągania. Przyciąganie powstaje w
wyniku błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę przyciągania.
Praktykuj tę uważną medytację bez wahań, a przyciąganie stanie się pustą
przejrzystością. Pozostań nie wahając się w stanie pustej przejrzystości.
To jest czystość przyciągania. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości
dokładnej percepcji.
Stan nierozproszenia jest wolny od zazdrości. Zazdrość powstaje w wyniku
błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę zazdrości. Praktykuj
tę uważną medytację bez wahań, a zazdrość stanie się pustą
przejrzystością. Pozostań nie wahając się w stanie pustej przejrzystości.
To jest czystość zazdrości. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości całkowitego
spełnienia.
Stan nierozproszenia jest wolny od głupoty. Głupota powstaje w wyniku
błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę głupoty. Praktykuj tę
uważną medytację bez wahań, a głupota zaniknie i stanie się pustą
przejrzystością. Pozostań nie wahając się w stanie pustej przejrzystości.
To jest czystość głupoty. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości
wszechobejmującej przestrzeni.
Stan nierozproszenia jest wolny od ospałości i mglistości. Ospałość i
mglistość powstają w wyniku błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj
naturę ospałości i mglistości. Praktykuj tę uważną medytację bez wahań, a
ospałość i mglistość znikną i staną się pustą przejrzystością. Pozostań
nie wahając się w stanie pustej przejrzystości. To jest czystość ospałości
i mglistości. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości śunjaty i przejrzystości.
Stan nierozproszenia jest wolny od roztargnienia. Roztargnienie powstaje w
wyniku błędu rozproszenia. Bez rozproszenia obserwuj naturę roztargnienia.
Praktykuj tę uważną medytację bez wahań, a roztargnienie stanie się pustą
przejrzystością. Pozostań nie wahając się w stanie pustej przejrzystości.
To jest czystość roztargnienia. Nosi ona nazwę niezmiennej pierwotnej
mądrości.
Stan nierozproszenia jest wolny od trzech trucizn.[ Głupoty, awersji i
przyciągania.] Trzy trucizny powstają w wyniku błędu rozproszenia. Bez
rozproszenia obserwuj naturę trzech trucizn. Praktykuj tę uważną medytację
bez wahań, a trzy trucizny staną się pustą przejrzystością. Pozostań nie
wahając się w stanie pustej przejrzystości. To jest czystość trzech
trucizn. Nosi ona nazwę pierwotnej mądrości trzech ciał.

Aby rozwinąć pewność, podaje się wyjaśnienie sposobów ukazywania się
umysłu

Niekiedy żadne idee nie pojawiają się w umysłach wielkich medytujących.
Twój umysł jest opróżniony i pusty. Gdy tak się dzieje, pozostawaj
wyraźnie w samym umyśle, nie robiąc nic sztucznego.
Niekiedy umysł jest bardzo mroczny i opróżniony i nie jest się w stanie go
oczyścić. Gdy tak się dzieje, wyostrz swoją świadomość i pozostań
dokładnie w tym.
Niekiedy umysł jest bardzo smutny. Gdy tak się dzieje, rozjaśnij go,
zrelaksuj się, usiądź szczęśliwy i spokojny.
Niekiedy umysł odpoczywa tylko przez chwilę, kiedy subtelne myśli
przychodzą i odchodzą. Gdy tak się dzieje, sprowadź umysł do zrelaksowanej
uważności i pozostań w niej.
Niekiedy świadomość drga rozproszona, wahając się. Gdy tak się dzieje,
delikatnie sprowadź umysł do stanu przejrzystości, tak jak wyciąga się
włos z grudy masła. Potem pozostań w tym stanie.
Niekiedy wiele trudnych idei wpływa i wypływa [z umysłu] i nawet na chwilę
nie można go uspokoić. Gdy to ma miejsce, zrelaksuj ciało, zrelaksuj umysł
i w tym stanie delikatnie kontroluj swoje rozproszenie, dając umysłowi
przestrzeń do poruszania się.
Niekiedy nie chce ci się medytować, czujesz się nieszczęśliwy i po prostu
nie jesteś tego w stanie znieść. Gdy to ma miejsce, módl się żarliwie do
swego guru i spraw, aby twoje idee były jasne, szczęśliwe, spokojne i
zadowolone.
Niekiedy umysł jest tak przejrzysty, szczęśliwy i radosny, że czujesz się
jakbyś tańczył. Gdy to ma miejsce, pozostań zrelaksowany i nie wymuszaj
niczego na swoim umyśle.
Wszystkie te metody, które ujawnia sam umysł, są przeznaczone dla
początkujących, którzy niezbyt wyraźnie rozumieją swój naturalny stan. U
tych, którzy posiadają przejrzyste zrozumienie, takie rzeczy się nie
pojawiają.
Ponadto, jeśli chce się przekazać więcej wyjaśnień, kiedy naturalny stan
jest wyraźnie rozumiany, wtedy żaden pogląd nie jest potrzebny, ponieważ
przejrzystość rozchodzi się w sposób naturalny. Nie potrzeba medytować,
ponieważ natura umysłu zostaje naprawdę poznana w swoim własnym miejscu.
Rozproszenie nie jest potrzebne, ponieważ natura umysłu jest zawsze
spełniona. Ruch nie jest potrzebny, ponieważ świadomość przenika jak
niebo. Sztuczność nie jest potrzebna, ponieważ umysł spoczywa w stanie
przejrzystości.
Kiedy twój umysł łączy się nierozdzielnie ze stanem przejrzystości, jego
miejsce zostaje zrealizowane bez rozproszenia. Wówczas, kiedy ze stanu
śunjaty powstaje — jako naturalny stan — spontaniczna przejrzystość,
twój umysł jest nieoddzielny od [umysłu] buddy. Zakres twojego
przejawiania się jest nieoddzielny od naturalnej sfery. Wolny od nadziei i
wątpliwości, egotyzmu, radości i smutku; wolny od miriad wątpliwości
zróżnicowanych myśli — takim właśnie się staniesz, kiedy w pełni
zrozumiesz swój umysł.

Jak praktykować cztery aspekty zachowania

Kiedy wy, wielcy medytujący, wychodzicie na zewnątrz, nie skaczcie, ani
nie biegajcie wokoło jak szaleni. Zrelaksujcie ciało i umysł i w tym
stanie poruszajcie się z umysłem utrzymywanym w nierozproszeniu.
Kiedy wy, wielcy medytujący, siedzicie, nie rzucajcie swoich różańców, ale
użyjcie ich do ustabilizowania myśli. Usiądźcie wyprostowani we właściwej
pozycji i utrzymujcie umysł świeży i przejrzysty.
Kiedy wy, wielcy medytujący, śpicie, nie śpijcie w umysłowej ospałości jak
trupy. Połączcie sen ze stanem nierozproszonej przejrzystości.
Kiedy wy, wielcy medytujący, jecie i pijecie, postrzegajcie jedzenie i
picie jako błogosławiony nektar, a swoje ciało jako sto łagodnych i
gniewnych bóstw w niezachwianym stanie natury umysłu.
Bez względu na to, czy stoicie czy śpicie, zawsze wychodźcie ze stanu
nierozdzielności śunjaty, a wówczas wasz umysł będzie nieoddzielny od
[stanu] buddy.
Jeżeli pragniecie uwolnić się w chwili śmierci od żalu, wówczas musicie
praktykować to, co następuje:
Musicie usługiwać guru posiadającemu wszystkie pozytywne właściwości.
Musicie porzucić wszystkie światowe działania i wszystkie konceptualne
wymysły.
Nie wolno wam pozwolić, aby wasza pilność osłabła choćby na chwilę.
Musicie być w stanie cierpliwie znosić życie samotnego eremity.
Musicie znosić trudy nie zważania na jedzenie i picie.
Potrzebujecie poglądu, który oczyści wszelki dualizm.
Potrzebujecie medytacji, która zachowuje trwałą przejrzystość.
Potrzebujecie postępowania, które jest wolne od wysiłku i zróżnicowania.
Potrzebujecie rezultatu nierozdzielności umysłu jednostki od umysłu buddy.
Potrzebujecie ślubowań wolnych od ukrytych pragnień.
Potrzebujecie całkowicie uwolnić się od pożądania i skąpstwa.
Upewnijcie się, że praktykujecie te niezbędne rzeczy, wy, mający szczęście
praktykujący Dharmę.

Dobra zbroja, która jest przyjacielem medytacji

Jeżeli pragniecie dobrej zbroi, która jest przyjacielem medytacji, wówczas
powinniście praktykować co następuje:
Porzućcie posadę ważnego urzędnika z dużym personelem i służbą.
Porzućcie bogactwo i dobrobyt.
Porzućcie odpowiedzialność za kosztowności.
Porzućcie przywództwo tych, którzy są blisko was.
Porzućcie przywiązanie do przyjaciół i awersję do wrogów.
Porzućcie produkcję i kupiectwo.
Porzućcie odpowiedzialność za sprzedaż i zysk.
Jeżeli nie odrzuci się tych rzeczy, wówczas wasze umysły będą rozproszone.
Jeżeli się je odrzuci, wówczas zdając sobie sprawę z prawdziwego miejsca
swojego umysłu, zrealizujecie stan buddy.
W dzisiejszych czasach, kiedy nauczają mądrzy guru mający inteligentnych
praktykujących uczniów, wielu ludzi próbuje zrozumieć swoje umysły. Jednak
tylko nieliczni są w stanie zrozumieć prawdziwą rzeczywistość. Prawdziwa
natura umysłu jest pusta i przejrzysta. Podstawa realizacji jednej osoby
jest również podstawą realizacji wszystkich pozostałych. Upewnijcie się co
do tego, pytając tych, którzy ją znają. Wiedza przychodzi z wypytywania
uczonych ludzi. Uwolnijcie się od wątpliwości i medytujcie!

Istotna rada dla wielkich medytujących

W dzisiejszych czasach niektórzy guru nauczają źle i również ich uczniowie
źle praktykują. Wówczas, nawet jeśli będą medytować do siedemdziesiątego
czy osiemdziesiątego roku życia, nie osiągną urzeczywistnienia. W podobny
sposób postępuje wielu ludzi. Jest wielu takich, którzy okazują fałszywą
realizację, jak i wielu takich, którzy praktykują głupią, ignorancką
medytację. Są też tacy, którzy przykładają wielką pilność do bezsensownych
działań.
A zatem, guru, uczcie mądrze! Uczniowie, medytujcie dobrze! Nie czujcie
dumy, lecz pytajcie mądrych. Nie bądźcie sztuczni, lecz idźcie wprost do
źródła swojego umysłu. Nie oszukujcie samych siebie. Usuńcie wszelkie
wątpliwości!

ISTOTNE ZNACZENIE TRZECH STWIERDZEŃ GARABA DORDŻE
będące
Specjalnymi naukami Khenpa Śri Gjalpo

Skłaniam się przed guru.
Pogląd jest bezmiarem bez granic. Medytacja to promienie zrozumienia i
współczucia. Działanie jest jak syn Buddy.[ Te trzy zdania odnoszą się
również do linii nauk dzogczien, począwszy od Longczienpy (Longczien
Rabdziampy) poprzez Khjentse Ozera (Dzigme Lingpę) do Gjalwe Njugu.]
Odnośnie praktyki tego, daje ona szansę osiągnięcia stanu buddy w tym
życiu. A jeśli się tego nie zrealizuje, to przynajmniej doświadczy się
szczęścia. Jak wspaniale!
Odnośnie poglądu o ogromie bez granic, znaczenie trzech stwierdzeń uderza
w esencjonalny punkt.
Po pierwsze, utrzymuj umysł w zrelaksowanym stanie. Nie rozpraszaj się,
ani nie koncentruj, [ale bądź] wolny od myśli. Zachowując spokój i
pozostając zrelaksowanym, z wielką siłą i wigorem wykrzyknij nagle PHAT!
Wspaniale!
Nic w ogóle, [umysł] szokująco otwarty. W tym zdziwieniu istnieje nie
mająca przeszkód bezpośredniość. Całkowita, niewyrażalna bezpośredniość.
Rozpoznaj świadomość naturalnego stanu!

Bezpośrednie wprowadzenie we własną, rzeczywistą naturę, jest pierwszym
istotnym punktem.
Następnie, bez względu na to, czy jest się rozproszonym czy wyciszonym,
gniewnym czy pożądliwym, szczęśliwym czy smutnym, we wszystkich czasach i
sytuacjach rozpoznaje się naturalny stan. Dzięki temu ‚syn’ przejrzystości
spotyka ‚matkę’ przejrzystości, którą poprzednio postrzegał. Pozostań w
stanie niewyrażalnej świadomości.
Raz po raz niszcz wyciszenie, błogość, przejrzystość i rozproszenie,
krzycząc nagle słowo metody i mądrości [PHAT!]. Równowaga medytacyjna i
następujące doświadczenie są niezróżnicowane. Sesje praktyki i ich koniec
są niezróżnicowane. Stale pozostawaj więc w stanie nieoddzielenia.
Dopóki jednak nie osiągnąłeś stabilizacji, porzuć bodźce społeczne i
utrzymuj drogą ci praktykę. Rób przejrzyste sesje, w których praktykujesz
równowagę medytacyjną. We wszystkich czasach i sytuacjach utrzymuj po
prostu grę naturalnego stanu. Postanów, że nie będzie nic innego, tylko
to. Wyraźne postanowienie tego jest drugim istotnym punktem.
W tym czasie, pożądanie i gniew, szczęście i smutek, jak również wszystkie
niespodziewane myśli nie zatrzymują się w stanie rozpoznania. Dzięki
rozpoznaniu wyzwolenia w naturalnym stanie, samopowstawanie i
samowyzwolenie zachodzą jednocześnie jak podczas pisania na wodzie.
Cokolwiek powstaje, żywi nagą pustą świadomość. Wszelki ruch jest energią
najwyższego naturalnego stanu. Nie pozostawia śladu, jest w naturalny
sposób czysty — jak wspaniale! Powstaje w ten sam sposób, jak poprzednio,
istotna różnica zawiera się w sposobie wyzwolenia się.
Bez tego medytacja jest środkiem pomieszania. Z nią masz naturalny stan, w
którym nie ma żadnej potrzeby medytacji. Przebywanie w [stanie, w
którym istnieje] pewność wyzwolenia, jest trzecim istotnym punktem.
Pogląd posiadający trzy istotne punkty jest wsparty na medytacji, która
jednoczy zrozumienie i współczucie oraz postępowanie synów Buddy. Nawet
gdyby buddowie trzech czasów przedyskutowali razem [sposoby wyzwolenia],
nie potrafiliby znaleźć nauki lepszej od tej.
Energia świadomości, która ujawnia skarb naturalnego stanu, przejęła ten
stan z bezmiaru mądrości. Nie przypomina esencji, które można odciągnąć z
ziemi i kamienia. Jest to testament Garaba Dordże, serdeczna esencja
trzech przekazów.[ Bezpośredniego, symbolicznego i ustnego.] Powierzyłem
ją synom mojego serca [czyli prawdziwym uczniom]. Tego głębokiego
znaczenia nauczam z głębi serca. Wypowiedziane z serca niesie z sobą
istotne znaczenie. Nie pozwól, aby to istotne znaczenie zanikło. Nie
pozwól, aby te wyjaśnienia się zmarnowały.
To zamyka specjalne nauki Khenpa Śri Gjalpo.

Komentarz Patrula Rinpocze do jego tekstu

Skłaniam się przed moim dobrym, rdzennym guru, posiadaczem niezrównanego
współczucia.
Wyjaśnię tutaj pokrótce metodę praktyki istotnych punktów poglądu,
medytacji i działania.
Po pierwsze, ponieważ guru stanowi „skrót” [Trzech] Klejnotów, przeto
ofiarowanie mu pokłonu jest ofiarowaniem pokłonu wszystkim obiektom
schronienia. Dlatego tekst mówi: „Skłaniam się przed guru”.
A zatem, aby wyjaśnić znaczenie, [wiedz, że] jeżeli praktykujesz ze
zrozumieniem, iż wszyscy rdzenni guru i guru linii nie są różni od twojego
umysłu, wówczas również pogląd, medytacja i działanie zostaną włączone do
tej praktyki.
Dlatego wyjaśnienia odnośnie poglądu, medytacji i działania zostały podane
w związku ze znaczeniami nazw rdzennych guru i guru linii przekazu.
Dlatego, po pierwsze, w bezmiarze (klong chen; wym. longczien)
rzeczywistości natury buddy, przestrzenności wolnej od wszelkich
interpretacji, nieskończoności (rab ‚byams; wym. rabdziam)
wszystkich zjawisk samsary i nirwany, wszystkie one, tyle, ile ich jest,
rozumie się jako kompletne w ramach równości rzeczywistości. To jest
pogląd i tekst mówi: „Pogląd jest bezmiarem bez granic (longczien
rabdziam)”.
Dzięki wglądowi mądrości zrozumienia (mKhyen), bada się i osadza w
śunjacie naturę tego poglądu, która jest wolna od wszelkich interpretacji
oraz utrzymuje jednopunktową równowagę medytacyjną, która nie oddziela tej
mądrości od metody spokojnego spoczywania w wielkiej doborci i współczuciu
(brTse). W ten sposób zjednoczenie śunjaty i współczucia jest
medytacją. Dlatego tekst powiada: „Medytacja to promienie zrozumienia i
współczucia (Khjentse Ozer)”.
Ze stanu posiadającego ten pogląd i medytację, pochodzi praktyka sześciu
paramit, które przynoszą innym pożytek w zgodzie z metodą wszystkich
bodhisattwów, synów buddów (rGya ba’i Myu gu). To jest działanie i
dlatego tekst mówi: „Działanie jest jak syn Buddy (Gjalwe Njugu)”.
Aby pokazać dobry los tych, którzy praktykują pogląd, medytację i
działanie, tekst powiada: „Odnośnie praktyki tego…”
Jeżeli porzuciwszy wszystkie światowe zajęcia tego życia, żyjesz w
osamotnionej postelni i praktykujesz jednopunktowo, wtedy w tym samym
życiu możesz osiągnąć wyzwolenie w pierwotnie czystej podstawie. Dlatego
tekst mówi: „…daje ona szansę osiągnięcia stanu buddy w tym życiu”.
Nawet jeśli nie uda ci się tego osiągnąć, to jeśli wykazujesz pewne
zainteresowanie poglądem, medytacją i działaniem, wówczas będziesz
wiedział jak postępować z trudnymi sytuacjami w tym życiu. W związku z
działaniami w tym życiu pojawia się niewiele nadziei i wątpliwości, a w
następnym życiu osiągniesz jeszcze większe szczęście. Dlatego tekst
powiada: „A jeśli się tego nie zrealizuje, to przynajmniej doświadczy się
szczęścia. Jak wspaniale!”
Wyjaśniając krok po kroku pogląd, medytację i działanie, które posiadają
te pożyteczne właściwości, najpierw szerzej objaśnię metodę praktykowania
poglądu. Dlatego tekst mówi: „Odnośnie poglądu o ogromie bez granic…”
Ponadto, ponieważ znaczenie wyjaśnień trzech stwierdzeń uderza w
esencjonalny punkt praktyki, odcina życiową siłę pomieszania. I dlatego
tekst mówi: „…znaczenie trzech stwierdzeń uderza w esencjonalny punkt”.
Po pierwsze, można skutecznie wprowadzić metodę, dzięki której pogląd nie
został jeszcze rozpoznany. Ogólnie mówiąc, pojazdy polegające na znakach
wyjaśniają pogląd dzięki autentycznym stwierdzeniom i dyskusji, podczas
gdy według zwykłej ścieżki tantry, na podstawie przykładów pierwotnej
mądrości w trzeciej inicjacji, otrzymuje się wprowadzenie do rzeczywistej
mądrości w czwartej inicjacji. Jest wiele takich metod.
Natomiast tutaj, w związku z systemem świętej linii praktyki, mamy
wprowadzenie do zanikania umysłu. Co więcej, kiedy szaleją fale
pomieszanych myśli, niesubtelne myśli, które podążają za obiektami,
przesłaniają naturę umysłu, taką jaka ona jest. Nawet jeśli wówczas
wprowadzi się umysł, nie zostanie on rozpoznany. Dlatego musi się oczyścić
niesubtelne myśli. Stąd tekst powiada: „Po pierwsze, utrzymuj umysł w
zrelaksowanym stanie”.
Ponadto, samo utrzymywanie umysłu wolnego od sztuczności jest już
przejrzystością pierwotnej mądrości. Naturalnego stanu nie można
zrealizować za pomocą sztucznych środków. Aby więc ukazać samemu sobie
współwyłaniającą się, wolną od sztuczności, pierwotną mądrość, tekst mówi:
„Nie rozpraszaj się, ani nie koncentruj, [ale bądź] wolny od myśli”.
Ponieważ jesteś początkującym, to chociaż próbujesz utrzymać niezmienny
stan naturalnego istnienia umysłu, nie uda ci się uniknąć stanu, w którym
pojawia się przywiązanie do doświadczeń szczęścia, przejrzystości i braku
myśli, należących do stanu spokoju. Dlatego tekst mówi: „Zachowując spokój
i pozostając zrelaksowanym…”
Aby uwolnić się od pułapki przywiązania do tych doświadczeń i bezpośrednio
ukazać naturalny stan nie napotykającej na przeszkody naturalnej
świadomości, tekst powiada: „…wykrzyknij nagle PHAT!…”
Bardzo ważne jest odcięcie przepływu myśli i zniszczenie konceptualnych
rozmyślań, dlatego niezbędne jest wypowiedzenie z wielką siłą dźwięku
PHAT. Dlatego tekst mówi: „…z wielką siłą i wigorem. Wspaniale!”
Wówczas [praktykujący] uwalnia się od wszystkich schronień słownych, typu:
„umysł jest tym”, i wyzwolenie może się zamanifestować. Dlatego tekst
powiada: „Nic w ogóle, [umysł] szokująco otwarty”.
W naturalnym stanie wolnym od wszelkich schronień słownych, przebywa się
dokładnie jako pierwotna mądrość poza umysłem; jest to bezpośrednia, naga
świadomość. Dlatego: „W tym zdziwieniu istnieje nie mająca przeszkód
bezpośredniość”.
Ta bezpośredniość znajduje się poza ograniczeniami początku i końca, bytu
i niebytu. Poza byciem obiektem dla bezwysiłkowej konceptualizacji mowy i
myślenia, jest istotnym elementem niewyrażalnej, przebywającej w sobie,
pierwotnej mądrości. Dlatego: „Całkowita, niewywrażalna bezpośredniość”.
To istotne znaczenie poglądu pierwotnie czystego znaczenia wolnego od
interpretacji, które jest ścieżką jogina, naturalnym stanem świadomości
przebywającym w podłożu. Dlatego dopóki się tego nie urzeczywistniło, to
choćby się medytowało i praktykowało, nie sposób przekroczyć sztucznego,
konceptualnego poglądu i medytacji. Ścieżka naturalnej Wielkiej
Doskonałości będzie tak odległa jak niebo i [praktykujący] nie posiądzie
istotnego elementu kręgu niemedytacyjnej przejrzystości. Dlatego
najważniejsze jest to, by naturę tę rozpoznać na początku. A zatem:
„Rozpoznaj świadomość naturalnego stanu!”
To zrozumienie jest pierwszym z trzech stwierdzeń esencjonalnego punktu.
Jeżeli nie zostało się wprowadzonym we własną naturę poprzez pogląd,
wówczas nie będzie się w stanie utrzymać tego stanu podczas medytacji.
Zatem to wstępne wprowadzenie i rozpoznanie poglądu posiada ogromne
znaczenie.
Ponadto, wprowadzając samoistny pierwotny stan jako istniejący w samym
sobie, nie ma potrzeby szukania go na zewnątrz. I nie jest tak jakby on
powstawał w umyśle, a przedtem go w nim nie było. Dlatego tekst mówi:
„Bezpośrednie wprowadzenie we własną, rzeczywistą naturę, jest pierwszym
istotnym punktem”.
Obecnie posiadamy szczegółowe wyjaśnienia tego jak praktykować medytację.
Utrzymując zawsze i we wszystkich sytuacjach medytację nieprzerwanego
przebywania w tym stanie oraz pozostając wolnym od zachęt i zakazów, bez
względu na to, czy [umysł] jest spokojny czy rozproszony, przebywa się w
esencji naturalnego stanu.
Jeżeli pojawi się rozproszenie, wówczas zrozum, że jest ono naturalną
energią pierwotnej mądrości. Dlatego [tekst mówi]: „Następnie, bez względu
na to, czy jest się rozproszonym czy wyciszonym…”
Schorzenia przywiązania, awersji itd., powstają z energii myśli umysłu i
zawiera je w sobie prawda o powstaniu cierpienia. Doświadczenie uczuć
szczęścia, smutku itd., zawiera w sobie prawda o cierpieniu. Jeżeli
potrafisz rozpoznać, że wszystkie te myśli i uczucia posiadają naturę
samej wrodzonej rzeczywistości, wówczas stają się one grą naturalnego
stanu. Dlatego tekst powiada: „…gniewnym czy pożądliwym, szczęśliwym czy
smutnym…”
Co więcej, chociaż zostałeś wprowadzony poprzez pogląd, to jeśli niewiele
praktykowałeś i popadłeś w zwykłe pomieszanie, wtedy ciągłość twoich myśli
na powrót wciągnie cię w samsarę. Oddzielisz się od rzeczywistości i
niczym nie będziesz się różnić od zwykłej osoby. Decydujące znaczenie
posiada więc nieoddzielanie się od niemedytacji pozostawania w swojej
prawdziwej naturze. Dlatego: „…we wszystkich czasach i sytuacjach…”
A zatem: czy istnieje wyciszenie, czy rozproszenie, nie zajmuj się każdą
oddzielną myślą i splamieniem, poprzez zastosowanie indywidualnego
antidotum. Bez względu na to, jakie powstają myśli i splamienia, jedno
antidotum wystarczy, aby wyzwolić je wszystkie. A można je znaleźć
wyłącznie dzięki rozpoznaniu wprowadzonego wyżej poglądu. Stąd:
„…rozpoznawaj naturalny stan”.
Bez względu na to, jakie powstają myśli i splamienia, te myśli nie różnią
się od pierwotnej mądrości naturalnego stanu, ponieważ ich naturą jest
faktyczna przejrzystość podłoża naturalnego stanu. Jeżeli zostało to
rozpoznane, wtedy doświadczenie nosi nazwę ‚niezmiennej przejrzystości
podstawy’. Rozpoznanie własnej natury poprzez pogląd przejrzystości
wprowadzonej uprzednio przez guru wrodzonej świadomości, nosi nazwę
‚przejrzystości ścieżki praktyki’.
Przebywanie we własnej naturze nierozdzielności przejrzystości podstawy i
ścieżki nosi nazwę ‚zjednoczenia przejrzystości matki i syna’. Dlatego
tekst powiada: „Dzięki temu ‚syn’ przejrzystości spotyka ‚matkę’
przejrzystości, którą poprzednio postrzegał”.
Zawsze bądź świadomy przejrzystości rozpoznawania własnej natury, opisanej
w poglądzie. Gdy pozostaje się w tym stanie, rzeczywiste znaczenie posiada
niezachęcanie, ani niezakazywanie, nieprzyjmowanie ani nieodrzucanie
żadnych myśli i splamień, które są grą jego energii. Stąd: „Pozostań w
stanie niewyrażalnej świadomości”.
Jeżeli przez długi czas praktykujesz w tym stanie, wtedy usunięte zostaną
pokłady wrażeń błogości, przejrzystości i braku myśli, które przesłaniają
pierwotną naturę początkujących. A jeśli świadomość jest naga, wówczas z
wewnątrz zalśni pierwotna mądrość.
Jak powiedziano:

Jogin się doskonali, niszcząc swoją medytację.
Rzeka polepsza swój bieg, kiedy [jej wody] gwałtownie spadają w dół.

W ten sposób się mówi i dlatego tekst też stwierdza: „Raz po raz niszcz
wyciszenie, błogość, przejrzystość i rozproszenie”.
Teraz, odnośnie metody zniszczenia, kiedy zaczynają powstawać wrażenia
wyciszenia, błogości i przejrzystości, albo kiedy czuje się przyjemność i
zadowolenie, krzyknij PHAT! jak piorun, dzięki czemu to połączenie
upiększającej metody ‚PHA’ oraz odcinającej litery mądrości ‚TA’ unicestwi
skórę przywiązania do tych wrażeń. Dlatego: „Krzycząc nagle słowo metody i
mądrości…”
Utrzymując we wszystkich czasach i sytuacjach tę niewyrażalną,
bezpośrednią świadomość, nieoddzielną od istoty praktyki, równowaga
medytacyjna i nieoddzielne odeń doświadczenie są nie do odróżnienia. Stąd
tekst powiada: „…równowaga medytacyjna i następujące doświadczenie są
niezróżnicowane”.
Z tego powodu nie ma różnicy pomiędzy medytacją praktykowaną w sesjach, a
tą, którą wykonuje się w okresie aktywności po zakończeniu sesji. Dlatego:
„Sesje praktyki i ich koniec są niezróżnicowane”.
Oto wielka medytacja niemedytacji. A zatem nawet na chwilę nie odchylaj
się od nieustannej świadomości rozległej, wrodzonej pierwotnej mądrości,
która nie wymaga wartości choćby włosa medytacji. Jak powiedziano:

To nie jest doświadczenie medytacji,
Ani doświadczenie oddzielenia.
Nie oddzielaj się od rzeczywistości niemedytacji.

W ten sposób wyrażono znaczenie i dlatego tekst mówi: „Stale pozostawaj
więc w stanie nieoddzielenia”.
Ci, którzy są odpowiednimi naczyniami dla wrodzonej ścieżki naturalnej
Wielkiej Doskonałości, ci, którzy są w stanie natychmiast wyzwolić się po
usłyszeniu wyjaśnień, mogą praktykować jak następuje: z wielkim
wyzwoleniem podmiotu i przedmiotu na podstawie wszystkiego, co powstaje
jako gra naturalnego stanu, w którym nie ma medytującego, ani obiektu
medytacji.
Jednak ci, którzy mają mniej szczęścia i znajdują się pod wpływem
pomieszanych, dualistycznych myśli, powinni przyjąć stopniowe podejście i
regularnie praktykować, dopóki nie osiągną stabilizacji. Dlatego: „Dopóki
nie osiągnąłeś stablilizacji…”
Dzięki tej medytacji wszystkie okoliczności koncentracji mogą zostać
skompletowane, dzięki czemu pojawią się doświadczenia medytacyjne. Jednak
bez względu na to jak długo się praktykuje, to jeśli czyni się to wśród
rozrywek i rozproszenia, żadne doświadczenia się nie pojawią. Dlatego
tekst mówi: „…porzuć bodźce społeczne i utrzymuj drogą ci praktykę”.
Ponadto, podczas praktyki, chociaż nie ma różnicy pomiędzy równowagą
medytacyjną i następującym po niej rezultatem, to jeśli równowadze
medytacyjnej nie dano niezbędnej przestrzeni, wówczas nie będzie się w
stanie połączyć pierwotnej mądrości doświadczenia praktyki z następującym
po nim doświadczeniem.
W ten sposób, mimo iż jesteś pilny w swojej [praktyce], zagubisz się w
regularnych, negatywnych nawykach. Stąd: „Rób przejrzyste sesje, w których
praktykujesz [równowagę medytacyjną]”.
Mimo iż twoja praktyka w sesjach i posiadane zaufanie co do tego, że
jesteś w stanie utrzymać prawdziwą równowagę medytacyjną, to jeżeli nie
wiesz jak utrzymać ją w nadchodzących doświadczeniach, to wówczas nie
będziesz w stanie użyć antidotów na sytuacje, które się pojawią.
Zostaniesz porwany przez myśli i na powrót popadniesz w zwykłe ścieżki.
Bardzo ważne jest więc to, by zawsze utrzymywać zrozumienie nadchodzących
doświadczeń. Stąd: „We wszystkich czasach i sytuacjach…”
Nie ma potrzeby poszukiwania żadnych innych obiektów medytacji. Wraz ze
stanem nieoddzielenia od równowagi medytacyjnej, która jest poglądem
naturalnego stanu, pojawia się wolność od oceniających myśli i aktywności
podmiotowo/przedmiotowej. Można zachować obojętność, nie zachęcając, ani
nie zakazując ich i po prostu przebywać w stanie ‚łatwo przyszło, łatwo
poszło’. Dlatego tekst powiada: „…utrzymuj po prostu grę naturalnego
stanu”.
Ta praktyka utrzymywania natury rzeczywistości, spontaniczna, niewypaczona
i niezmienna joga wolna od interpretacji, nierozdzielność medytacji
uspokojenia i wglądu, stanowi istotę wszystkich praktyk sekcji tantr
tajemnej mantry, wadżrajany. Jest to pierwotna mądrość czwartej inicjacji.
Jest to specjalna doktryna linii praktyk spełniającej życzenia. Jest to
bezbłędne zrozumienie wszystkich linii adeptów Indii i Tybetu, w starej i
nowej szkole przekładów.
Dlatego, jeżeli nie potrafisz rozwinąć rzeczywistego zaufania do tego i
powstrzymać ślinotoku myśli o innych naukach, upodobnisz się do kogoś, kto
trzyma krowę w domu, ale wyrusza do lasu w poszukiwaniu śladów jej kopyt.
Zostaniesz schwytany w sieć konceptualnych wymysłów i nie znajdziesz czasu
na wyzwolenie. Musisz więc mieć całkowite zaufanie do swojej praktyki.
Dlatego tekst mówi: „Postanów, że nie będzie nic innego, tylko to”.
Postanów wyraźnie, że naga, spoczywająca w sobie pierwotna mądrość
naturalnego stanu jest stanem buddy niedotkniętym przez pomieszanie.
Trwałe utrzymywanie go jest drugim istotnym, tajemnym stwierdzeniem i jest
naprawdę ważne. Stąd: „Wyraźne postanowienie tego jest drugim istotnym
punktem”.
Teraz, kiedy praktykujesz te rzeczy, to jeżeli nie posiadasz zaufania w to
jak osiąga się wyzwolenie, wówczas twoja medytacja będzie się ograniczać
wyłącznie do spoczywania umysłu i nie wyjdzie poza dewiację wyższych sfer
samsary. Nie będziesz wówczas w stanie kontrolować sytuacji, w której
pojawią się pożądanie i gniew. Nie powstrzymasz przepływu konstruktywnej
aktywności. Nie uda ci się zaufać swoim decyzjom. Jest to więc sprawa o
wielkim znaczeniu.
Ponadto, bez względu na to, czy powstaje silne przywiązanie wobec obiektu
pożądania, silna awersja wobec niechcianego obiektu, szczęście ze zdobycia
bogactwa i pozytywnych okoliczności, czy smutek z choroby i negatywnych
okoliczności, [krótko mówiąc,] bez względu na to, co powstaje, jest to
przejaw energii świadomości. Bardzo ważne jest więc rozpoznanie pierwotnej
mądrości podłoża wyzwolenia. Dlatego tekst powiada: „W tym czasie,
pożądanie i gniew, szczęście i smutek…”
Co więcej, jeżeli twojej praktyce brak żywotnych elementów wyzwolenia w
chwili powstania, wówczas wszystkie niezauważone myśli i zjawiska mentalne
zgromadzą samsaryczną karmę. A zatem, bez względu na to, jakie powstaną
myśli, czy będą one subtelne czy niesubtelne, żywotne znaczenie ma
wyzwalanie ich w chwili powstawania bez pozostawiania po sobie śladu.
Stąd: „…jak również wszystkie niespodziewane myśli…”
Dlatego nie pozwól, aby jakieś myśli przekradły się niezauważone czy w
przebraniu, i nie przywołuj ich silnie w sposób konceptualny. Raczej w
stanie, który jest nieoddzielny od spontanicznej, niezmiennej uważności,
doświadcz rozpoznania prawdziwej natury wszelkich powstających myśli.
Dlatego powinieneś utrzymać stan wyzwolenia bez śladu w chwili
powstawania jak dzieje się to podczas pisania na wodzie. Stąd: „…nie
zatrzymując się w stanie rozpoznania”.
W tym czasie, jeżeli myśli nie mogą zostać w pełni wyzwolone, wówczas samo
ich rozpoznanie nie powstrzyma przepływu pomieszanej aktywności.
Spoglądając bezpośrednio na swoją własną naturę w chwili rozpoznania
swoich myśli, możesz utrzymać pierwotną mądrość, którą już znasz.
Utrzymując ten stan posiadasz istotny punkt nie zostawiającej śladu
doskonałej czystości myśli. Stąd: „Dzięki rozpoznaniu wyzwolenia w
naturalnym stanie…”
Dlatego nie przeszkadzaj powstawaniu, ale niech wszystko, co chce,
powstaje. Musisz utrzymać ten żywotny punkt praktyki, metodę rozpoznania
czystości wszystkiego, co powstaje w niezmiennym stanie. Dlatego tekst
powiada: „…samopowstawanie i samowyzwolenie zachodzą jednocześnie…”
Na przykład, kiedy piszesz na wodzie, rysunek znika w chwili powstawania,
przez co rysowanie i jego rozpuszczenie są równoczesne. Podobnie myśli
powstają i wyzwalają się w tej samej chwili i dlatego samopowstawanie i
samowyzwolenie zachodzą bez przerwy. Stąd: „…jak podczas pisania na
wodzie”.
W ten sposób myśli powstają jako energia naturalnego stanu i dlatego myśli
i wszystko co tylko powstaje, pojawia się jako rozwój energii świadomości.
W stopniu, w jakim myśli pięciu trucizn[ Głupoty, awersji, przywiązania,
dumy i zazdrości.] pozostają niesubtelne, rozwija się moc przejrzystości
wyzwalającej świadomości. Stąd: „Cokolwiek powstaje, żywi nagą pustą
świadomość”.
Kiedy zdasz sobie sprawę z tego, że powstające myśli są naturalną energią
stanu nie znającej przeszkód świadomości, możesz uwolnić się od akceptacji
i odrzucania. Dzięki temu wyzwolenie zachodzi w chwili powstawania i
dlatego istnieje tylko gra naturalnego stanu. Stąd: „Wszelki ruch jest
energią najwyższego naturalnego stanu”.
Myśli, formy niewiedzy i pomieszania, oczyszczają się w przestrzeni
naturalnego stanu, pierwotnej mądrości świadomości. W ten sposób w ogromie
nieustannej przejrzystości wszystkie powstające myśli i poruszenia
posiadają naturę śunjaty. Dlatego tekst powiada: „Nie pozostawia śladu,
jest w naturalny sposób czysty — jak wspaniale!”
Kiedy praktykowałeś to przez długi czas, twoje myśli powstaną jako
medytacja. Spokój i ruch znajdą się w harmonii, uspokojenie nie zostanie
więc zakłócone. Stąd: „Powstaje w ten sam sposób, jak poprzednio”.
W tym czasie energia powstanie w postaci szczęśliwych i smutnych myśli,
nadziei i wątpliwości itd., tak jak jest to w przypadku zwykłych istot.
Jednak zakazy i zachęty pojawiają się bardzo silne u zwykłych ludzi, przez
co gromadzą oni karmiczną kreatywność i dostają się pod wpływ
dualistycznej mocy przywiązania i awersji. Inaczej jest w przypadku
joginów, ponieważ u nich wyzwolenie ma miejsce w chwili powstawania.
W ten sposób, po pierwsze, myśli wyzwalają się dzięki rozpoznaniu ich, tak
jak rozpoznaje się osobę, którą spotkało się przedtem. Wtedy myśli
wyzwalają się same z siebie, tak jak wąż wysuwający się ze splotów. I w
końcu, myśli wyzwalają się bez szkody czy pożytku, tak jak złodziej
wchodzący do pustego domu. Istnieją znaczące style wyzwolenia i dlatego
tekst powiada: „Żywotna różnica zawiera się w sposobie wyzwolenia się”.
Dlatego zostało powiedziane:

Znając medytację, ale nie znając wyzwolenia —
Czym się to różni od bogów sfery wchłonięcia?

Dlatego też, jeżeli masz zaufanie do tych żywotnych sposób wyzwolenia i
wierzysz tylko w medytacyjne wchłonięcie w uspokojonym umyśle, zagubisz
się we wchłonięciach wyższych sfer bezforemnych. Ci, którzy czują, że
wystarczy rozpoznać ciszę i ruch, nie różnią się od zwykłych ludzi z ich
pomieszanymi myślami.
Chociaż możesz posiadać przejrzyste, konceptualne rozumienie śunjaty
naturalnego stanu, to wraz z pojawieniem się trudnych sytuacji, słabość
tego typu antidotum stanie się oczywista i nie będziesz w stanie
samodzielnie tego rozwiązać. Stąd: „Bez tego medytacja jest środkiem
pomieszania”.
Chociaż stosuje się różne nazwy, takie jak ‚wyzwolenie w chwili
powstawania’, ‚samowyzwolenie’ i ‚nagie wyzwolenie’, to metoda czystego,
nie pozostawiającego po sobie śladów samowyzwolenia myśli, jest istotnym
punktem, który wyraźnie demonstruje samowyzwolenie. Jest to niezwykła,
specjalna nauka naturalnego, wielkiego wyzwolenia.
Jeżeli posiada się ten istotny punkt, to wtedy bez względu na to, jakie
pojawią się splamienia czy myśli, zamanifestują się one jako naturalny
stan, a pomieszane myśli oczyszczą się jako pierwotna mądrość. Trudne
okoliczności pojawią się jako sprzymierzeńcy. Trucizny staną się ścieżką.
Bez porzucania, samsara oczyści się sama z siebie. Uwolnisz się od więzów
samsary i nirwany. Znajdziesz się w stanie wolnym od aktywności i wysiłku.
Stąd: „Z nią masz naturalny stan, w którym nie ma żadnej potrzeby
medytacji”.
Jeżeli nie posiadasz zaufania to tego stylu wyzwolenia, to choćbyś z dumą
wierzył w swój najwyższy pogląd i najgłębszą medytację, nie przyniesie to
pożytku twojemu umysłowi. Nie stanie się to ani antidotum na splamienia,
ani czystą ścieżką.
Jeżeli posiadasz ten esencjonalny punkt samopowstawania i samowyzwolenia,
to nawet jeśli brak ci choćby atomu zdolności do uchwycenia najwyższego
poglądu albo do ustabilizowania najgłębszej medytacji, niemożliwe jest,
abyś nie uwolnił swojego umysłu z więzów dualizmu.
Jeżeli wyruszasz do złotej krainy, to nawet gdybyś bardzo się starał, nie
znajdziesz w niej zwykłej ziemi czy kamieni. Podobnie, kiedy ruch,
spoczynek i wszystkie myśli powstają jako medytacja, to nawet gdybyś
szukał pomieszania i błędu, nie znajdziesz ich. Dlatego przypomina to
standardowy test, dzięki któremu możesz zobaczyć to, czy dotarłeś do
istotnego punktu prawdziwej praktyki. Dlatego tekst powiada: „Przebywanie
w [stanie, w którym istnieje] pewność wyzwolenia, jest trzecim istotnym
punktem”.
Te trzy istotne punkty są bezbłędną, żywotną i wystarczającą praktyką,
która podtrzymuje pogląd, medytację, działanie i rezultat naturalnej
Wielkiej Doskonałości w stanie bezpośredniej świadomości. Jest to również
wyjaśnienie dotyczące medytacji i działania.
Zgodnie z ogólnym, technicznym językiem pism, wiedzę intelektualną musi
się sprawdzić w oparciu o komentarze i tradycyjne dowody, dzięki czemu
można osiągnąć przejrzyste zrozumienie. Nam jednak nie jest to potrzebne,
ponieważ jeżeli naga, pierwotna mądrość raz się zamanifestowała, zostaje
zrealizowana, [co jest równoznaczne z] posiadaniem poglądu pierwotnej
mądrości świadomości.
Wiele poglądów i medytacji posiada jeden smak i dlatego wyjaśnienia
praktyki poglądu w kategoriach trzech istotnych punktów nie mogą
pozostawać z sobą w sprzeczności. Stąd: „Pogląd posiadający trzy istotne
punkty…”
Ta praktyka jest bezbłędnym, istotnym elementem ścieżki pierwotnie
czystej, naturalnej Wielkiej Doskonałości i samym szczytem dziewięciu
pojazdów.[ W szkole ningmapa całość ścieżki do oświecenia dzieli się na
dziewięć pojazdów: dwa hinajany (śrawaków i pratjekabuddów), pojazd
bodhisattwów mahajany, trzy zewnętrzne tantry (kirja-, czarja- i
joga-tantrę) oraz trzy wewnętrzne tantry (maha-, anu- i ati-jogę).] I
podobnie jak wykluczone jest, aby król udał się w podróż bez swego orszaku
i armii, tak też istotne elementy ścieżek wszystkich pojazdów stanowią
dodatki do niej (= praktyki Wielkiej Doskonałości).
Poza tym, kiedy spotykasz własną, prawdziwą naturę samoistnej lampy
pierwotnej mądrości, energia ta spowoduje zajaśnienie powstałej w wyniku
praktyki mądrości, dzięki czemu bezmiar zrozumienia spadnie wszędzie jak
letni deszcz. Śunjata powstanie jako wielkie współczucie, a to miłujące
współczucie będzie bezstronne. Taka właśnie jest rzeczywistość. Stąd [mówi
się, że pogląd] „…jest wsparty na medytacji, która jednoczy zrozumienie
i współczucie…”
Kiedy zamanifestuje się istotny element ścieżki zjednoczenia śunjaty i
współczucia, wtedy podobne do oceanu właściwości bodhisattwy, które są
objęte przez sześć paramit, powstaną jako naturalne promieniowanie, tak
jak rzecz ma się ze słońcem i jego promieniami.
Ponieważ to postępowanie jest związane z nagromadzeniem zasługi, to
cokolwiek zrobisz, przyniesie to pożytek innym, dzięki czemu najwyższy
pogląd pomoże ci nie zagubić się w pracy wykonywanej dla własnego
szczęścia i pożytku. Stąd: „…oraz postępowanie synów Buddy”.
Pogląd, medytacja i działanie stanowią połączone zrozumienie wszystkich
buddów, jacy tylko byli w przeszłości, są teraz i będą w przyszłości.
Dlatego tekst powiada: „Nawet gdyby buddowie trzech czasów przedyskutowali
razem [sposoby wyzwolenia]…”
Nie ma nic lepszego od rezultatu istotnego punktu tej ścieżki
niezniszczalnej esencji buddy, najwyższego szczytu wszystkich pojazdów.
Stąd: „…nie potrafiliby znaleźć nauki lepszej od tej”.
Znaczenie wyrażone w tym wyjaśnieniu, jest dokładnie sprecyzowaną istotą
linii nauk ezoterycznych. Jednak tych kilka słów, które wyrażają to
znaczenie, również powinno się pojawić jako energia świadomości. Dlatego
też tekst powiada: „Energia świadomości, która ujawnia skarb naturalnego
stanu…”
Chociaż nie doświadczyłem mądrości medytowania nad tym znaczeniem, to
dzięki bezbłędnym wyjaśnieniom moich świętych guru i mądrości słuchania,
naprawdę zniszczyłem swoje wątpliwości. A potem, dzięki mądrości
przemyśleń, ułożyłem to. Stąd „…przejęła ten stan z bezmiaru mądrości”.
Nie jest to zwykły, światowy traktat, który może jedynie usunąć przypadkowe
ubóstwo. Dlatego tekst powiada: „Nie przypomina esencji, które można
odciągnąć z ziemi i kamienia”.
Ten pogląd, posiadający trzy istotne punkty, nosi nazwę Esencjonalnego
punktu w trzech stwierdzeniach. Kiedy Tulku Garab Dordże opuszczał ten
świat, udzielił tej nauki Dziampalowi Szenjen z wnętrza tęczowego światła
na niebie. Jest to doskonałe wyjaśnienie nieuchwytności ich zrozumienia.
Stąd: „Jest to testament Garaba Dordże…”
Osiągnąwszy istotny punkt tych wyjaśnień, wszechwiedzący król Dharmy
(Longczien Rabdziam) rzeczywiście zrealizował pierwotnie czyste
wygaśnięcie względności, a następnie doskonały stan buddy. Swoją pierwotną
mądrość ukazał Rigdzinowi Dzigmie Lingpie (Khjentse Ozerowi) i
pobłogosławił go symbolicznym przekazem świadomości.
Od niego, mego dobrego rdzennego guru [Dzigme Gjalwe Njugu] bezpośrednio
otrzymał przekaz ustny wyjaśnień dotyczących własnej natury i bezpośrednio
spotkał rzeczywistość.
Oto wyjaśnienia, jakie usłyszałem od niego, który pozostaje jako chwalebny
dobroczyńca istot. Stąd: „Jest to serdeczna esencja trzech przekazów”.
Byłoby jednak marnotrawstwem nie ukazanie ich tym, którzy będą ich strzec
jak własnego życia i dzięki praktyce istotnego znaczenia postarają się
osiągnąć stan buddy w ciągu jednego życia. Stąd: „Powierzyłem ją synom
mojego serca [czyli prawdziwym uczniom]. Tego głębokiego znaczenia nauczam
z głębi serca. Wypowiedziane z serca niesie z sobą istotne znaczenie. Nie
pozwól, aby to istotne znaczenie zanikło. Nie pozwól, aby te wyjaśnienia
się zmarnowały”.
Na tym kończą się krótkie wyjaśnienia Specjalnych Nauk Khenpa Śri Gjalpo.
Oby przyniosły one pożytek, pożytek, pożytek!
To zamyka specjalne nauki Khenpa Śri Gjalpo.

RADA PATRULA RINPOCZE DLA ABU ŚRI

Tekst pochodzi z
DZOGCZEN
ŚCIEŻKA SAMOWYZWOLENIA
vol. 7

[Patrul Rinpocze (ur. 1808), inkarnacja Śantidewy, był wzorem
doskonałości działania bodhisattwy. Jako uczony erudyta był bardzo
szanowany przez wszystkie szkoły buddyzmu tybetańskiego. Rozwinąwszy
niesekciarskie podejście do Dharmy Buddy, został przywódcą XIX-wiecznego
renesansu kulturowego (ruch rime). Jego rdzennym Guru był Dzigme
Gyalwa Yugu, główny uczeń Dzigme Lingpy. Spośród jego licznych prac,
Kun bzang bla ma’i zhal lung stanowi istotne wprowadzenie do
ogólnych zagadnień wadżrajany i podsumowanie nauk dzogczen nying-thig.
Patrul Rinpocze był wyłącznym dzierżawcą linii ustnych wyjaśnień
nying-thig, a szczególnie nauk Ye shes bla ma, które – napisane
przez Dzigme Lingpę – stanowią podsumowanie nauk Longczenpy, istotę
nying-thig. Patrul Rinpocze był również dzierżawcą cennej linii ustnego
przekazu Tsalung.]

Ty, który zasiadasz na siedzeniu białego światła pełni księżyca,
Na w pełni rozwiniętym kwiecie lotosu młodości.
Pomyśl o mnie, mistrzu, jedyne bóstwo, Wadżrasattwo.
Ty, który pozostajesz nieporuszony zjawiskową grą –
Oto mahamudra, błogość i śunjata.

Negatywne czyny Abu Śri!
Ty, Który jesteś całkowicie rozproszony, pomieszany
I od tak dawna omamiony i pogrążony w transie głupoty i złudzenia,
Słuchaj! Zachowaj to w umyśle!

Właśnie teraz, kiedy znajdujesz się pod urokiem błędnej percepcji,
Musisz się strzec! Nie daj się porwać temu nieautentycznemu i pustemu
życiu,
Twój umysł skupia się na wykonywaniu wielu bezsensownych rzeczy –
To marnotrawstwo! Zrezygnuj z tego!

Myślenie o tysiącu rzeczy do zrobienia,
Kiedy nie ma się na wszystkie czasu, obciąża tylko umysł.
Całkowicie rozproszony przez wszystkie prace, których końca nie widać,
A które rozchodzą się jak fale na wodzie,
Nie rób z siebie takiego głupca! Zachowaj spokój!

Słuchanie – słyszałeś setki nauk.
Ale nie przyswoiłeś sobie znaczenia nawet jednej spośród nich.
O cóż więc chodzi?
Przemyśliwanie – mimo iż słuchałeś nauk,
To jeśli nie potrafisz ich sobie przypomnieć, kiedy tego potrzebujesz,
Nie ma o czym mówić!
Medytowanie – kiedy twoja praktyka nie leczy zaciemnionych stanów umysłu
– Zapomnij o niej!

Zliczałeś tylko ilość odmówionych przez siebie mantr –
Ale nie zrealizowałeś wizualizacji fazy rozwojowej!
Otrzymałeś miłą i wyraźną formę bóstwa,
Ale nie położyłeś kresu podmiotowi i przedmiotowi!
Ujarzmiasz duchy i demony, kiedy się pojawiają,
Ale strumień twojego umysłu nie został ujarzmiony!
Twoje cztery wspaniałe sesje sadhan tak drobiazgowo przygotowane –
Zapomnij o tym!

Kiedy jesteś w dobrym nastroju,
Wydaje się, że twoja praktyka posiada dużą przejrzystość –
Ale ty po prostu nie potrafisz się w niej rozluźnić!
Kiedy jesteś w depresji, twoja praktyka zawiesza się w jednym miejscu –
Nie olśniewa, ani nie błyszczy!

Co do świadomości, twoja intencja jest silna i skoncentrowana –
Jak trójząb wbity w ziemię!
Wydaje się, że twoja koncentracja nie porusza się, ponieważ jest
spętana!
Taki właśnie jest twój „pogląd”! Zapomnij o nim!

Nauczanie innych brzmi dość miło, ale nie przynosi pożytku umysłowi.
Tak ostra i dojmująca jest ścieżka logicznego rozumowania –
Ale jest to złudzenie, jak nikomu niepotrzebne owcze bobki.
Ustne wyjaśnienia wydają się być tak głębokie,
Ale nie wprowadzasz ich w praktykę.
Przeglądanie tych książek, które tylko rozpraszają ci umysł
I powodują ból twoich oczu – zapomnij o tym!

Tylko dlatego uderzasz w swój bębenek – ting, ting –
Żeby twoi słuchacze pomyśleli, że jest to miłe dla ucha!
Chociaż ofiarowałeś swoje ciało i krew,
Nie przestałeś ich uważać za coś drogiego dla siebie.
Nie mając nic konkretnego na myśli, uderzasz w swoje małe czynele, kling
kling –
Wszystkie te pretensjonalne rzeczy,
Które wydają się być tak piękne i atrakcyjne –
Pozbądź się ich!

Już teraz wszyscy bardzo wytrale się uczą,
Ale w końcu i tak tego nie zapamiętują.
Dzisiaj wydaje się, że zrozumieli tę ideę,
Później jednak okazuje się, że nic z tego nie zostało.
Nawet jeśli któryś z nich nauczy się czegoś
I tak nigdy nie zastosuje tych nauk w praktyce!
Ci uczniowie, którzy wyglądają tak elegancko i mają tak ważną minę –
Pozbądź się ich!

W tym roku on naprawdę dba o ciebie,
W przyszłym roku już tak nie będzie.
Z początku wydaje się być skromny, potem staje się egzaltowany i nadęty.
Im bardziej szkolisz go i kochasz, tym bardziej daleki się staje.
Ci drodzy przyjaciele, którzy przede wszystkim ukazują swoje
uśmiechnięte twarze – pozbądź się ich!

Wydaje się, że jej uśmiech jest tak pełen radości –
Ale kto wie, o co jej naprawdę chodzi?
Raz, jest to czysta przyjemność, potem dziewięć miesięcy umysłowego
bólu.
Przez miesiąc może być wspaniale, ale prędzej czy później pojawią się
kłopoty – uszczypliwi ludzie.
Twój umysł związał się z przyjaciólką – pozbądź się jej!

To nie kończące się gadulstwo jest tylko przywiązaniem i awersją –
Niepotrzebnymi nikomu owczymi bobkami.
Wygląda wspaniale i zajmująco, ale jest tylko opowiadaniem błędów
innych.
Wydaje się, że twoi słuchacze słuchają grzecznie,
Ale potem wpadają w pomieszanie.
Bezużyteczna jest rozmowa, po której odczuwasz pragnienie.
Zapomnij o niej!

Udzielanie nauk na temat medytacji,
Jeżeli samemu nie posiada się doświadczeń w jej praktyce,
Przypomina recytowanie na głos podręcznika do tańca z myślą, że się
tańczy.
Ludzie mogą cię słuchać z oddaniem, ale po prostu nie jest to nic
realnego.
Wcześniej czy później poczujesz wstyd,
Gdy twoje działania sprzeciwią się naukom.
Samo tylko wypowiadanie słów, elokwentne wyjaśnianie Dharmy –
Zapomnij o tym!

Kiedy nie masz książki, pragniesz ją mieć;
A kiedy już ją masz, nie chcesz jej mieć.
Liczba stron wydaje się być niewystarczająca,
Ale niełatwo jest znaleźć czas na skopiowanie ich wszystkich.
Nawet jeśli napisałbyś wszystkie książki, jakie istnieją na ziemi,
I tak nie byłbyś zadowolony,
Pisanie książek to strata czasu, chyba, że ci za to płacą.
Zapomnij więc o tym!

Dzisiaj są szczęśliwi jak milczący ludzie, jutro wpadną we wściekłość.
Ci ludzie ze swymi czarnymi i białymi nastrojami nigdy nie są
zadowoleni.
Nawet jeśli są wystarczająco mili, nie pomogą ci,
Nie pojawią się, jeżeli naprawdę będziesz ich potrzebował,
Jeszcze bardziej cię rozczarowując.
Całe to ugrzecznione przymilanie się, nakładające na twarz maskę obłudy

Zapomnij o nim!

Światowa i religijna praca to domena dżentelmenów.
Abu, mój chłopcze – to nie dla ciebie, przyjacielu.

Nie zauważyłeś tego? Stary byk, którego kiedyś im pożyczyłeś,
Ma tylko jedno pragnienie – położyć się spać.

A więc tylko śpisz, jesz, sikasz i srasz –
Nic innego nie masz do zrobienia!
Nie rób nic innego: to nie twój interes!
Rób po prostu to, co musisz; ucisz się i idź spać.

W potrójnym wszechświecie jest tak, że gdy jesteś niższy od
współtowarzyszy,
Powinieneś zająć niższe siedzenie.
Nie stawaj się arogancki, gdyby się zdarzyło, że jesteś największy.
Skoro jesteś lepszy przebywając sam ze sobą, nie potrzeba ci wielu
przyjaciół.
Skoro nie zajmujesz się wieloma światowymi czy religijnymi obowiązkami,
Nie wzdychaj do nich i nie pragnij ich.

Jeżeli puścisz wszystko – wszystko, wszystko –
To właśnie o to chodzi!

Ta rada została zapisana przez jogina Trime Lodro, aby zharmonizować i
ocenić własny strumień świadomości. Ta rada do Abu Śri jest jak moje
serce; powinno się ją zastosować w praktyce, mimo iż nie ma niczego, co
można by praktykować. Znaczenie polega na zaniechaniu wszelkich działań.
Nawet jeśli nie możesz praktykować Dharmy, nie wpadaj w gniew. Oby
przyniosło to pożytek.